Polityk, były prezydent.

Data urodzenia: 1954-11-15
Miejsce urodzenia: Zobacz na mapie   [PL] Białogard (Bialogard)
Kategoria: Polityka i administracja

W młodości był aktywistą studenckich organizacji prorządowych do 1982 roku. W latach 1976-1977 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Uczelnianej Socjalistycznego Związku Studentów Polskich (SZSP). Od 1977 roku należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej aż do jej rozwiązania w 1990 roku.

Zajmował się dziennikarstwem. Od listopada 1981 roku do lutego 1984 roku był redaktorem naczelnym tygodnika studenckiego "Itd.", następnie redaktorem naczelnym dziennika "Sztandar Młodych".

Pełnił funkcję ministra ds. młodzieży, członka Rady Ministrów w rządzie Zbigniewa Messnera w latach 1985-1987, oraz do czerwca 1990 roku - Przewodniczącego Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej.

Uczestniczył w obradach "Okrągłego Stołu" od lutego do kwietnia 1989 roku.

W latach 1988-1991 pełnił funkcję prezesa Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

Po rozwiązaniu PZPR w 1990 roku wraz z Leszkiem Millerem został współtwórcą Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, której przewodniczącym był do grudnia 1995 r. Następnie uczestniczył w organizowaniu wyborczej koalicji Sojuszu Lewicy Demokratycznej przed wyborami w 1991 roku.

Był posłem na Sejm I i II kadencji wybranym w okręgu warszawskim z listy SLD (w wyborach w 1993 uzyskał największą liczbę głosów w kraju - 148553). W I i II kadencji Sejmu pełnił funkcję przewodniczącego klubu parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał w Sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego, której przewodniczył od listopada 1993 roku do listopada 1995 roku.

W 1995 roku wystartował w wyborach prezydenckich jako kandydat SLD. W drugiej turze wyborów zmierzył się z prezydentem Lechem Wałęsą i uzyskał wynik 51,7% głosów wobec 48,3% Lecha Wałęsy.

Podczas kolejnych wyborów w 2000 roku zdobył 53,9% głosów już w pierwszej turze. Współtworzył projekt i uczestniczył w kampanii referendalnej na rzecz przyjęcia Konstytucji III Rzeczypospolitej Polskiej, którą podpisał 16 lipca 1997 roku. Brał aktywny udział w działaniach na rzecz członkostwa Polski w NATO i Unii Europejskiej. 26 lutego 1999 roku podpisał dokumenty ratyfikujące polskie członkostwo w NATO. W 2003 roku wraz z premierem Leszkiem Millerem podjął decyzję o wysłaniu polskich wojsk do Iraku. Pod koniec 2004 roku, podczas Pomarańczowej rewolucji na Ukrainie, został poproszony przez Leonida Kuczmę do roli mediatora i brał aktywny udział w rozmowach pomiędzy Wiktorem Juszczenką a Wiktorem Janukowyczem.

W wyborach prezydenckich w 2005 roku popierał kandydaturę Włodzimierza Cimoszewicza jako swojego następcy. Po wycofaniu się Cimoszewicza z wyborów poparł Marka Borowskiego. W II turze wyborów udzielił poparcia Donaldowi Tuskowi.

Urzędowanie zakończył 22 grudnia 2005 roku.
3 czerwca 2007 r. podczas konwencji programowej SLD Kwaśniewski publicznie ogłosił, że przyjmuje propozycję objęcia funkcji przewodniczącego Rady Programowej Lewicy i Demokratów (SLD, SdPl i Demokraci.pl).

21 października 2007 ogłosił, że ostatecznie wycofuje się z polityki, po tym jak Lewica i Demokraci nie osiągnęli zbyt wysokiego wyniku w wyborach do parlamentu. Jednocześnie Aleksander Kwaśniewski wziął na siebie całą winę za wynik wyborczy.

Minimalizuj
Strony www związane z sylwetką (ostatnie 5 dodanych).

    Zaproponuj stronę www związaną z sylwetką:

     
     
     
    Minimalizuj
    Jeśli chcesz dodać informację o osobie - wpisz je poniżej:

     
     
     

    POLECAMY