W latach 1973-90 Kierowała Zakładem Warunków Bytu w Instytucie Pracy i Spraw Socjalnych.
W 1991 roku została wiceministrem pracy w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. Zachowała to stanowisko w rządach Jana Olszewskiego i Hanny Suchockiej.
Od 1993 roku jest wykładowcą Wyższej Szkoły Ubezpieczeń i Bankowości (obecnie Akademia Finansów). W 1994 r. rozpoczęła pracę w Instytucie Badań nad Gospodarką Rynkową.
W latach 1996-1998 była współpracownikiem rządowego biura pełnomocnika ds. reformy emerytalnej, przez kolejne dwa lata wiceprzewodnicząca rady nadzorczej PZU Życie, a od 1999 do 2001 roku - członkiem rady nadzorczej ZUS
W 2001 roku z rekomendacji Unii Wolności zastąpiła Lesława Gajka na stanowisku szefa ZUS. Przetrwała ekipy Jerzego Buzka, Leszka Millera, Marka Belki i Kazimierza Marcinkiewicza. Odwołał ją 1 czerwca 2007 r. premier Jarosław Kaczyński.

Jest autorką kilkudziesięciu prac z zakresu polityki społecznej i ubezpieczeń społecznych, wielu ekspertyz dla komisji parlamentarnych i instytucji międzynarodowych. Pisze też o sytuacji kobiet, równouprawnieniu płacowym i roli rodziny.

Ukończyła SGPiS (obecnie SGH) ze specjalizacją w zakresie ubezpieczeń społecznych. W 1984 r. obroniła pracę doktorską w tej dziedzinie na UMCS w Lublinie.