Działalność polityczną Andrzej Anusz rozpoczynał w podziemnym Niezależnym Zrzeszeniu Studentów w latach 1984-1998. W 1988 r. był jednym z członków Komitetu Strajkowego na UW, a później należał też do komitetu założycielskiego tej organizacji działającej już jawnie po 1989 r. . W 1989 r. kierował kampanią wyborczą do Sejmu Jacka Kuronia. W 1990 r. członek Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ "Solidarność" przy Lechu Wałęsie. Współzakładał i należał do władz kilku partii politycznych. W 1991 r. wspólnie z braćmi Kaczyńskimi założył Porozumienie Centrum, by następnie znaleźć się w jego Naczelnej Radzie Politycznej i Zarządzie Głównym (1991-92). W 1992 r. należał do grona założycieli Ruchu dla Rzeczpospolitej Jana Olszewskiego, a w 1993 r. Zjednoczenia Polskiego- Ruch dla Rzeczpospolitej. Pd 1995 r. kierował kanapową Nową Polską, która weszła do AWS. Był posłem na Sejm przez trzy kadencje - od 1991 r. do 1993 r. - Porozumienia Centrum, później - Ruchu dla Rzeczypospolitej, a w III kadencji (1997-2001) - Akcji Wyborczej Solidarność.
Na początku lat 90. głośna była sprawa plagiatu, którego Anusz dopuścił się pisząc pracę magisterską "NZS w latach 1980-1989". W 1992 r. Uniwersytet Warszawski uznał, że została ona przepisana z pracy studenta socjologii Marka Rymszy i odebrał mu tytuł magistra.
Andrzej Anusz ponownie przygotował i obronił pracę magisterską, tym razem na Uniwersytecie im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, a następnie uzyskał na tej samej uczelni doktorat.

W 2004 przystąpił do Partii Centrum.

Magisterium i doktorat zrobił na Uniwersytecie im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Ukończył Wydział Historii Uniwersytetu Warszawskiego (bez magisterium)