Polityk Socjaldemokracji Polskiej. Kiedy w październiku 2007 roku policja dostarczyła jego matce wezwanie dla Celińskiego (na przesłuchanie w IPN w charakterze świadka) zwrócił Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, który otrzymał rok wcześniej z rąk prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
Data urodzenia: 1950-02-26 Miejsce urodzenia: [PL] Warszawa
W czasach PRL był działaczem opozycyjnym. Należał do Komitetu Samoobrony Społecznej KOR i NSZZ "Solidarność". W latach 1988-1990 był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie oraz uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu. W latach 1989-1993 związany z Obywatelskim Klubem Parlamentarnym. W 1993 roku, jako poseł Unii Demokratycznej, zasiadał w Sejmie II kadencji. Działał w sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. W 1999 roku związał się z SLD, później został wiceprzewodniczącym tej partii. Do Sejmu IV kadencji (2001-2005) został wybrany w okręgu wyborczym Warszawa II. Od 19 października 2001 roku do 6 lipca 2002 roku pełnił funkcję ministra kultury w rządzie Leszka Millera. W marcu 2004 r. wraz z Markiem Borowskim współtworzył partię Socjaldemokracja Polska. W latach 2004-2005 zasiadał w sejmowej Komisji Śledczej zajmującej się sprawą tzw. afery Orlenu. Zrezygnował z udziału w jej pracach 12 lipca 2005. W wyborach samorządowych 2006 r. został wybrany na radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego.
23 września 2006 r. odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.