Andrzej Gołota urodził się i wychował w Warszawie. Od 13 roku życia jest związany z boksem dzięki stołecznej Legii, dla której zdobył czterokrotnie tytuł mistrza Polski seniorów w wadze ciężkiej. Jako amator największy sukces osiągnął na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu, gdzie zdobył brązowy medal.
Zawodową karierę rozpoczął w 1992 r. Wsławił się pojedynkami z Riddickiem Bowe, w których wyraźnie prowadził, ale dwukrotnie przegrywał z powodu niedozwolonych ciosów. Mimo fatalnej walki z Lennoksem Lewisem, którą przegrał w pierwszej rundzie starcia, wciąż przedstawiany był jako kandydat do tytułu zawodowego mistrza świata. Dopiero po przegranej przez poddanie się w walce z Tysonem w październiku 2000 r., stracił silną pozycję na zawodowym ringu. W 2001 komisja boksu uznała walkę za nieodbytą (wykryto niedozwolone substancje w organizmie Tysona), pomimo to kariera Gołoty wydawała się ostatecznie zakończona.
Andrzej Gołota miał kilkuletnie przerwy w karierze bokserskiej przeplatane zwycięskimi walkami, jednak żadna nie przyniosła mu tytułu mistrza świata. 6 października 2007 zdobył tytuł mistrza Ameryki Północnej a 19 stycznia 2008 w Madison Square Garden pas mistrza Ameryki Łacińskiej - WBA Fedelatin wagi ciężkiej.