W 1995 roku wstąpiła do Związku Polaków na Białorusi, obecnie największej niezależnej organizacji społecznej w tym kraju, skupiającej około 25 tys. Polaków. Zajmowała się w nim polskimi szkołami na Białorusi.

W marcu 2005 roku została przewodniczącą Związku, nieuznaną przez białoruskie władze. Poprzednikiem Borys na tym stanowisku (2000–2004) był posłuszny władzom Białorusi Tadeusz Kruczkowski, który gwarantował, że Związek nie sprzeciwi się Łukaszence i nie zacznie współpracować z białoruską opozycją. Przed wyborami przeprowadzano rozmowy dyscyplinujące z delegatami na zjazd (m.in. straszono ich zwolnieniami z pracy), aby zapobiec wygranej Borys (wcześniej aresztowano innego niewygodnego kandydata, Józefa Korzeckiego). Po wyborach ogłoszono ich wynik jako groźną dla Białorusi amerykańską prowokację, a wkrótce je unieważniono.

W sierpniu 2005 roku na powtórzonym z polecenia władz białoruskich VI zjeździe organizacji prezesem został wybrany emerytowany nauczyciel Józef Łucznik. Na obrady nie dopuszczono Andżeliki Borys i jej zwolenników. Łucznik nie został uznany przez Polskie władze, które wciąż współpracują jedynie z Borys.

15 lutego 2010 roku Andżelika Borys została zatrzymana wraz z 40 działaczami ZPB przez białoruską policję. Borys skazano na grzywnę wysokości ponad miliona białoruskich rubli (ok. 260 euro).

10 lutego ponad 300 osób wzięło udział w Grodnie w wiecu w obronie Domu Polskiego w Iwieńcu, dwa dni wcześniej zajętego siłą przez białoruską milicję. Dotąd budynek pozostawał w rękach działaczy ZPB, którzy za szefową organizacji uznają Andżelikę Borys. Władze białoruskie uważają, że legalne jest kierownictwo ZPB, na którego czele stoi Stanisław Siemaszko.

Studiowała pediatrię na grodzieńskim uniwersytecie, uczyła języka polskiego w białoruskiej szkole podstawowej

Ukończyła studia pedagogiczne w Białymstoku

Ukończyła Studium Nauczycielskie w Zamościu