Angela Merkel dorastała w komunistycznej Niemieckiej Republice Demokratycznej. Po upadku muru berlińskiego zaangażowała się w powstający ruch demokratyczny i dołączyła do nowo powstałej partii "Demokratischer Aufbruch". Po pierwszych wolnych wyborach w NRD pełniła funkcję rzecznika lokalnego rządu Lothara de Maiziere'a. Jej polityczna kariera rozpoczęła się jednak dopiero w październiku 1990, kiedy to po wyborach ogólnoniemieckich, Merkel została ministrem do spraw kobiet i młodzieży w rządzie Helmuta Kohla. Potem pełniła również funkcję ministra środowiska, ochrony zasobów naturalnych i bezpieczeństwa jądrowego. Od 1998 roku Merkel była Sekretarzem Generalnym CDU. Od 2000 roku przewodnicząca partii.
22 listopada 2005 roku została kanclerzem Niemiec. Stoi na czele tzw. "Wielkiej koalicji" złożonej z deputowanych CDU/CSU i SPD.

W 2007 r. poparła inicjatywę Nicolasa Sarkozy'ego polegającą na powołaniu "rady starszych" UE; przemawiając podczas obchodów 50 rocznicy powstania Związku Wypędzonych poparła ideę budowy Centrum przeciwko Wypędzeniom.

Absolwentka fizyki na Uniwersytecie w Lipsku, gdzie studiowała w latach 1973-1978. Do roku 1990 pracowała w Centralnym Instytucie Chemii Fizycznej Akademii Nauk. Doktor fizyki. Zajmowała się również chemią kwantową.