Absolwent wydziału Wiedzy o Teatrze Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Dziennikarz zajmujący się głównie tematyką Ameryki Łacińskiej, ruchu antyglobalistycznego, konfliktów społecznych oraz zagadnieniami religijnymi.

Autor kilku głośnych publikacji. Napisana przez niego "Gorączka latynoamerykańska" stanowi reporterski zapis z podróży po całej niemal Ameryce Południowej i Środkowej (m.in. Brazylia, Meksyk, Kuba, Argentyna, Peru, Chile), przeplatany historiami tych państw z dużym naciskiem na okres rewolucji komunistycznych i wojskowych zamachów stanu. Za książkę "Ameryka zbuntowana" składającą się z serii wywiadów z lewicowymi intelektualistami otrzymał nagrodę im. Beaty Pawlak.

Największą sławę przyniosła mu wydana w 2010 książka "Kapuściński non-fiction". Publikacja wywołała gorącą debatę na temat Kapuścińskiego, jego związków z reżimem PRL oraz rzetelności jego reporterskich książek. Wdowa po Kapuścińskim wytoczyła Domosławskiemu sprawę sądową o ochronę dóbr osobistych oraz praw autorskich. To głównie za tę publikację został uhonorowany tytułem Dziennikarza Roku 2010.