Polityk, dwukrotna premier Pakistanu, pierwsza kobieta na tym stanowisku w kraju muzułmańskim. Według śledczy ze Scotland Yardu bezpośrednią przyczyną jej śmierci był uraz głowy, wywołany falą uderzeniową wybuchu, a nie strzał, jak początkowo sądzono. To oficjalna wersja zdarzeń, uznawana przez rząd. Nie zgadzają się z nią jednak zwolennicy i rodzina Bhutto.
Data urodzenia: 1953-06-21 Miejsce urodzenia: [PK] Karāchi (Karachi)
Data śmierci: 2007-12-27 Miejsce śmierci: [PK] Rāwalpindi (Rawalpindi)
Benazir Bhutto pochodzi z wpływowej pakistańskiej rodziny. Jest najstarszą córką byłego prezydenta i premiera Pakistanu Zulfikara Alego Bhutto, straconego przez huntę wojskową w 1979 r. Studiowała na tak prestiżowych uczelniach jak Uniwersytet Harvarda i Oksfordzki.
Po powrocie do kraju w 1977 roku znalazła się w samym centrum dramatycznych wydarzeń. Po wyborach, które, przynajmniej oficjalnie wygrała kierowana przez jej ojca Pakistańska Partia Ludowa (wyniki wyborów stały się powodem masowych zamieszek), Ali Bhutto został obalony i uwięziony przez wojskowych, kierowanych przez szefa sztabu generała Zia ul-Haqa. Benazir, która doradzała ojcu w jego kampanii wyborczej znalazła się areszcie domowym. Po uwięzieniu ojca stanęła na czele partii.
Za swoją działalność trafiła na ponad sześć lat do więzienia. W styczniu 1984 r. władze wojskowe pozwoliły jej wyjechać do za granicę ze względów zdrowotnych. Wróciła po dwóch latach, witana przez tłumy.
Śmierć generał Zia ul-Haqa i stopniowe odchodzenie od dyktatury wojskowej umożliwiły jej start i zwycięstwo w wyborach w 1988 r. Mając wówczas 35 lat, została pierwszą kobietą premierem w kraju muzułmańskim. Po dwóch latach ówczesny prezydent Ghulam Ishak Khan oskarżył ją jednak o nadużywanie władzy, korupcję i nepotyzm, i zdymisjonował. Do władzy wróciła w 1993, sprawując funkcję premiera do 1996 r., kiedy to ponownie została zdymisjonowana i oskarżona o korupcję. Wyemigrowała do Dubaju i stamtąd przez osiem lat kierowała opozycją. Wróciła do kraju w październiku 2007 r. po zawarciu porozumienia z prezydentem Musharrafem, który zgodził się objąć ją amnestią. W dniu przyjazdu na powracajacą byłą premier zorganizowano krwawy zamach, w którym zginęły 33 osoby. Sama Butto w nim nie ucierpiała.
Zginęła dwa miesiące później, 27 grudnia zastrzelona chwilę po zamachu samobójczym w Rawalpindi
Była zwolenniczką prowadzenia przez Pakistan programu atomowego oraz odebrania Indiom Kaszmiru i Dżammu.