Urodzony w 1949 r. Zamieszkał w Sopocie w roku 1958, gdzie ukończył szkołę podstawową, następnie Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni Orłowie. Absolwent historii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Działał aktywnie w Kole Naukowym Historyków Studentów KUL.

Działalność opozycyjna:

Pierwszy raz Bogdan Borusewicz został skazany - na trzy lata więzienia - jako 19-letni uczeń liceum plastycznego - za druk i kolportaż ulotek w trakcie wydarzeń w marcu 1968 roku. Tuż po ukończeniu studiów, w 1976 roku pomagał strajkującym robotnikom w Radomiu, wstąpił do Komitetu Obrony Robotników. Rok później organizował Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża.
W 1980 roku przygotował strajk sierpniowy w Stoczni Gdańskiej i opracowywał postulaty strajkowe. Po jego zakończeniu strajku organizował struktury "NSZZ Solidarność". Od momentu rozpoczęcia stanu wojennego ukrywał się przed SB. W 1986 roku został aresztowany. W więzieniu siedział do 1988 roku, kiedy ogłoszono amnestię.
Po wyjściu na wolność wsparł strajk majowy i sierpniowy w Stoczni Gdańskiej. Ponownie organizował struktury "NSZZ Solidarność" i został przewodniczącym regionu gdańskiego.

Działalność w III RP:

Po zwycięstwie Lecha Wałęsy w wyborach prezydenckich Bogdan Borusewicz został przewodniczącym Komisji Krajowej "Solidarności". W pierwszej kadencji Sejmu był szefem klubu parlamentarnego "S". Odszedł po przyjęciu wotum nieufności wobec rządu Hanny Suchockiej i rozwiązaniu Sejmu przez Lecha Wałęsę.
W kolejnych wyborach parlamentarnych startował z listy Unii Demokratycznej. W Sejmie II kadencji kierował komisją ds. służb specjalnych. Mandat Sejmu III kadencji zdobył już jako kandydat Unii Wolności. W rządzie Jerzego Buzka był sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. Odszedł po wyjściu UW z koalicji rządzącej.
W kolejnych wyborach parlamentarnych Borusewicz nie zdołał zdobyć mandatu. Został wicemarszałkiem i członkie Zarządu Województwa Pomorskiego. W 2002 roku ubiegał się o fotel prezydenta Gdańska (zdobył tylko 16,32 proc. głosów).
W 2005 roku nie zdecydował się na przystąpienie do Partii Demokratycznej. Wystartował za to w wyborach do Senatu jako kandydat niezależny, ale popierany przez PO i PiS. Otrzymał 101541 głosów i zdobył mandat. W październiku 2005 roku został wybrany marszałkiem Senatu.

W wyborach parlamentarnych w 2007 roku ponownie został wybrany senatorem, tym razem z listy PO. Senatorowie na pierwszym posiedzeniu wybrali go marszałkiem izby.

Ukończył studia historyczne na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego