W latach 70. trzykrotnie pełnił funkcję szefa tureckiego rządu. Aby nie dopuścić do zjednoczenia Grecji z Cyprem, w 1974 r. rozkazał armii tureckiej zająć część wyspy, co zapoczątkowało trwającą do dziś okupację północnego Cypru. Od tego czasu wyspa podzielona jest na część turecką, nie uznawaną przez ONZ (Republika Turecka Cypru Północnego), i grecką (Republika Cypru). Od 1980 r. Ecevit nie był członkiem żadnego gabinetu. Do wielkiej polityki wrócił w 1997 r., obejmując stanowisko wicepremiera w rządzie Mesuta Yilmaza. Rok później ponownie został premierem. W 1999 r. partia Ecevita na fali popularności wywołanej aresztowaniem przywódcy kurdyjskich terrorystów Ocalana zdobyła 22 proc. głosów, a on sam został premierem po raz piąty. W 2002 r. opuszczał to stanowisko schorowany z brzemieniem kryzysu gospodarczego i licznych skandali korupcyjnych. Rok wcześniej doszło w Turcji do 9-proc. recesji, najgorszej od 50 lat, inflacji sięgającej 80 proc., bankructwa wielu firm i likwidacji 2 milionów miejsc pracy. W momencie ogłoszenia przedterminowych wyborów późnym latem 2002 r. indeks giełdowy w tym kraju spadł o 15 proc.
Do 2004 r. Ecevit był przewodniczącym Partii Lewicy Demokratycznej.
W maju 2006 przeszedł ciężki zawał serca, po którym przez pół roku pozostawał w śpiączce do chwili śmierci w listopadzie tego roku.