Jest córką Harolda i Clare Ashtonów. Ukończyła ekonomię na Uniwersytecie Londyńskim w 1977 r. Karierę rozpoczęła zaraz po zakończeniu studiów od pracy dla Kampanii na rzecz Rozbrojenia Nuklearnego. Dla CND pracowała w latach 1977-79, pod koniec tego okresu zostając mianowana na stanowisko wiceprzewodniczącej organizacji.
Następnie pracowała w sektorze organizacji pozarządowych jako specjalistka od kontaktów tych podmiotów z biznesem. W roku 1983 została dyrektorem organizacji Business in Community, zachęcającej przedsiębiorców do tworzenia i rozwijania projektów społecznych. Funkcję tę sprawowała do roku 1989.
Po przerwie związanej z wychowywaniem dzieci, w 1998 r. stanęła na czele administracji służby zdrowia hrabstwa Hertfordshire. Równocześnie była także wiceprzewodniczącą Narodowej Rady ds. Rodziców Samotnie Wychowujących Dzieci. W sierpniu 1999 r. za czasów kadencji Tony’ego Blaira otrzymała tytuł szlachecki i dożywotnie członkostwo w Izbie Lordów jako Baroness Ashton z Upholland. W 2001 r. została parlamentarnym podsekretarzem stanu w ministerstwie edukacji. Dwa lata później została parlamentarnym podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Konstytucyjnych.
W 2006 roku otrzymała nagrodę Stonewall w kategorii “Polityk Roku”. Nagrody te są przyznawane od 2006 roku w uznaniu działalności na rzecz brytyjskich mniejszości seksualnych. W maju 2007 r. została podsekretarzem stanu w zrekonstruowanym Ministerstwie Sprawiedliwości, a 28 czerwca 2007 r. nowy premier Gordon Brown mianował ją Przewodniczącą Izby Lordów. Ashton otrzymała tym samym miejsce wśród ministrów zasiadających w rządzie.
Karierę w strukturach Unii Europejskiej rozpoczęła, 3 października 2008, kiedy rząd Wielkiej Brytanii zgłosił jej nominację na stanowisko komisarza UE ds. handlu. Zastąpiła na nim Petera Mandelsona, powołanego w skład zrekonstruowanego rządu Gordona Browna. Kandydatura Ashton była krytykowana przez niektórych posłów ze względu na jej brak doświadczenia w dziedzinie negocjacji handlowych, jednak ostatecznie 22 października Parlament Europejski zatwierdził Ashton na tym stanowisku. Niespełna 13 miesięcy później została wybrana pierwszym „ministrem spraw zagranicznych Unii Europejskiej”, jak potocznie nazywa się stanowisko przedstawiciela UE do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.