Był pracownikiem naukowym Instytutu Nauk Ekonomicznych PAN, International Center of Financial Investigation oraz Katedry Ekonomii i Finansów IESE w Barcelonie. Wykładał finanse w Wyższej Szkole Handlu i Prawa/Pryfysgol Cymru University of Wales.
Na początku lat 90. wstąpił do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego.
Pracował w Banku Handlowym w Warszawie, PKO BP, Środkowoeuropejskim Centrum Ratingu i Analiz (obecnie Fitch Polska) oraz Planning and Development Collaborative Internaltional w Kijowie.
W 1998 roku został doradcą premiera Jerzego Buzka. W maju tego samego roku został szefem Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi. Jako współautor reformy systemu emerytalnego nadzorował jej wprowadzenie a następnie sprawował kontrolę, poprzez kierowany Urząd, nad właściwym funkcjonowaniem OFE. Ze stanowiskiem pożegnał się w 2002 roku.
W latach 2003-2005 był dyrektorem Biura Polityki Finansowej Urzędu m. st. Warszawy, a także Przewodniczącym Komisji Finansów Związku Miast Polskich.
Jest bliskim współpracownikiem Lecha Kaczyńskiego. Współtworzył program gospodarczy Prawa i Sprawiedliwości.
W listopadzie 2005 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów. Nadzoruje prace Departamentu Należności i Zobowiązań Finansowych Państwa, Departamentu Instytucji Finansowych oraz Departamentu Polityki Finansowej, Analiz i Statystyki. Ponadto jest przedstawicielem resortu finansów w KPWiG, KNB i KNUiFE.
Ma stanąć na czele planowanego Urzędu Nadzoru Finansowego, który będzie łączył kompetencje Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych oraz Komisji Nadzoru Bankowego.
Pełnił funkcję zastępcy szefa Kancelarii Sejmu RP.
Od 28 kwietnia 2008 doradca prezesa NBP Sławomira Skrzypka.