Kariera
W 1989 roku objęła stanowisko dyrektora wydziału ds. ZSRR i Europy Wschodniej w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego w Białym Domu i pełniła je przez cały czas rządów prezydenta George'a Busha (seniora). Po odejściu Busha z Białego Domu w 1993 r. Rice wróciła na Uniwersytet Stanforda i w wieku 38 lat została najmłodszym w historii provostem - odpowiednik polskiego prorektora, odpowiedzialnego za zarządzanie uczelnią. Działała jednocześnie w Radzie Stosunków Międzynarodowych (CFR), czołowym instytucie analitycznym ds. polityki zagranicznej.

W czasie kampanii prezydenckiej w 2000 roku była głównym doradcą George'a W. Busha w kwestiach międzynarodowych. Po zwycięstwie wyborczym Bush mianował ją szefową Rady Bezpieczeństwa Narodowego, pierwszą w dziejach USA kobietą na tym stanowisku. Była jednym z najgorętszych zwolenników interwencji w Iraku w 2003 roku.

26 stycznia 2005 roku po dymisji Colina Powella z funkcji sekretarza stanu została pierwszą czarnoskórą kobietą na stanowisku.
Ma opinię jednej z najlepiej ubranych kobiet polityków w USA.

Ukończyła szkołę średnią w wieku zaledwie 15 lat. Zapowiadała się jako utalentowana pianistka, jednak zaczęła studiować nauki polityczne na Uniwersytecie Denver pod kierunkiem profesora Korbela, imigranta z Czech i ojca przyszłej sekretarz stanu Madeleine Albright. Zaraził on Rice pasją do historii Rosji i Europy Środkowowschodniej. Rice skończyła college w Denver z najwyższymi odznaczeniami w wieku 19 lat, otrzymując licencjat. Stopień magistra uzyskała na Uniwersytecie Notre Dame w 1975 roku, a doktorat w podyplomowej Szkole Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Denver w wieku 27 lat. Specjalizowała się w historii Rosji i ZSRR. W latach 1981-1989 pracowała naukowo na Uniwersytecie Stanforda w Kalifornii.