W 1995 roku wstąpił do Młodzieży Wszechpolskiej. W Lidze Polskich Rodzin jest od 2001 roku.

Pierwszy raz został zauważony na arenie politycznej podczas protestów przeciwko ataku NATO na Jugosławię. Pod pomnikiem Wdzięczności Żołnierzom Radzieckim w Szczecinie spotkali się działacze Związku Komunistów Polskich "Proletariat" oraz aktywiści Młodzieży Wszechpolskiej z Pawłowcem na czele, paląc amerykańską flagę.

Od 1999 roku do 2002 roku był dziennikarzem działu krajowego "Naszego Dziennika". W 2002 roku zmienił pracę - został dyrektorem Biura Prasowego Klubu Parlamentarnego Ligi Polskich Rodzin. Pełnił te funkcje do 2005 roku, kiedy to został posłem V kadencji.

Jako poseł V kadencji walczył o zniesienie komunistycznego święta 1 Maja, domagał się od szefa MSWiA ścigania młodzieży eksponującej wizerunek Che Guevary. Jego podpis znalazł się pod projektem sejmowej uchwały intronizującej Jezusa Chrystusa.

W 2004 roku startował do Parlamentu Europejskiego, jednak nie zdobył mandatu.

W latach 2002-2005 zasiadał w Radzie Warszawy. Od 2003 roku był członkiem Rady Programowej TVP3 a od 20 października 2006 do 11 stycznia 2007 roku - sekretarzem stanu w kancelarii premiera.

Od 11 stycznia 2007 do 27 lipca 2007 roku był sekretarzem stanu w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej. Z tej funkcji został odwołany z powodu krytyki minister spraw zagranicznych - Anny Fotygi ws. szczytu UE w Brukseli w czerwcu 2007 roku. Jego odwołanie wzbudziło dość duże zamieszanie w Sejmie - jego powrót na stanowisko stał się jednym z 3 punktów, od których spełnienia LiS uzależnił trwałość koalicji.

W 2005 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.