Młodość spędził za granicą - w Ameryce Łacińskiej, Stanach Zjednoczonych, Włoszech. Po odbyciu służby wojskowej w marynarce jako oficer na lotniskowcu "Clemenceau", rozpoczął pracę w MSZ. W latach 80. był rzecznikiem ambasady francuskiej w Waszyngtonie, następnie pracował jako dyplomata w Indiach. Był też doradcą ds. Bliskiego Wschodu.

Ukończył Paryski Instytut Nauk Politycznych i prestiżową Szkołę Administracji. Zdobył również dyplomy z prawa i literatury paryskiej Sorbony.

Opublikował kilka tomików poezji, 634- stronicowe dzieło poświęcone Napoleonowi i eseje na temat współczesnej kultury francuskiej.

De Villepin nigdy nie ubiegał się o żaden urząd w wyborach. Od 1995 roku był najbliższym współpracownikiem Jacquesa Chiraca: pełnił funkcję sekretarza generalnego kancelarii prezydenta. W 2002 roku został ministrem spraw zagranicznych w rządzie Jeana-Pierre'a Raffarina, a w 2004 roku - ministrem spraw wewnętrznych. Zastąpił na tym stanowisku Nicolasa Sarkozy'ego. Po upadku traktatu konstytucyjnego Unii Europejskiej został wybrany 31 maja 2005 roku premierem Francji.

15 maja 2007 r. złożył dymisję wraz ze swoim rządem.

Do jego pasji, obok pisania, należą sport i historia literatury.