w 1989 r. został senatorem I i II kadencji Sejmu; w III kadencji - posłem. Należał do Unii Demokratycznej, potem - Unii Wolności, aż do przegranych w 2001 r. wyborów parlamentarnych. W 1991 r. został Konsulem Honorowym Księstwa Luksemburg (do 1996 roku). W 1995 r. był pełnomocnikiem sztabu wyborczego Lecha Wałęsy.

Odmówił wstąpienia do ZSMP i PZPR. W historii polskiego sądownictwa zapisał się jako niezłomny obrońca robotników Ursusa w latach 70., a w latach 80. - działaczy opozycji demokratycznej, m.in.: B. Geremka, J. Onyszkiewicza, Klemensa Szaniawskiego, L. Moczulskiego. W słynnym procesie porywaczy i zabójców księdza Jerzego Popiełuszki był pełnomocnikiem oskarżycieli posiłkowych: rodziny księdza i Waldemara Chrostowskiego (kierowcy kapłana, któremu udało się uciec) oraz w późniejszym procesie generałów Służby Bezpieczeństwa - Ciastonia i Płatka. Dwukrotny sędzia Trybunału Stanu. Na przełomie lat 2001/2002 przygotowywał się do pracy w Instytucie Pamięci Narodowej w Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Jego ojciec również był adwokatem, matka (z domu Ziółkowska) - historykiem. Żona Ewa (z domu Wende) była filologiem romańskim. Syn Jakub (ur. 1968 r.) i córka Małgorzata (ur. 1971 r.) także są prawnikami.

Ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Wrocławskim; egzamin adwokacki zdał w Warszawie (1976). Specjalizował się w prawie karnym i rodzinnym.

Pasjonował się motocyklami i grą w bule. Uwielbiał muzykę klasyczną. Dzień przed śmiercią został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polonia Restituta). Zmarł 28 maja 2002 r. po ciężkiej chorobie.

Dzień przed śmiercią został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polonia Restituta).