Kariera polityczna
Po studiach i pierwszym państwowym egzaminie z prawa (1982) Steinmeier odbył wstępną praktykę prawniczą, a po kolejnym egzaminie państwowym zajął się pracą naukową w katedrze prawa publicznego i politologii na Uniwersytecie w Giessen. Tam też w 1991 r. obronił pracę doktorską.
Z SPD związał się jeszcze w szkole, wstępując do Jungsozialisten, młodzieżówki Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Uważany jest za człowieka byłego kanclerza Gerharda Schroedera, z którym rozpoczął współpracę na początku lat 90., kiedy Schroeder był jeszcze premierem Dolnej Saksonii. W latach 1993 - 1994 kierował jego biurem, a następnie przeszedł do kancelarii landu, gdzie w ciągu dwóch lat awansował na stanowisko sekretarz stanu.
Wygrane przez SPD wybory parlamentarne w 1998 roku oznaczały dalszy awans w karierze Steinmeiera. Kiedy Schroeder został kanclerzem Niemiec, on znalazł się w urzędzie kanclerskim (m.in. był koordynatorem służb specjalnych), a od lipca 1999 r. objął funkcję szefa tego urzędu. Był wówczas autorem wielu ważnych dokumentów m.in. w sprawie reformy rent i systemu opieki zdrowotnej, współdziałał też przy tworzeniu programu Agenda 2010 (pakiet reform, które miały odbiurokratyzować niemiecką gospodarkę oraz zmienić funkcjonowanie systemów: podatkowego, emerytalnego i służby zdrowia) i pakietu reform Hartza, dotyczących rynku pracy.
Po wyborach parlamentarnych 2005 r. i utworzeniu Wielkiej Koalicji CDU/CSU - SPD, objął tekę ministra spraw zagranicznych w rządzie kanclerz Angeli Merkel.
Steinmeier jest przeciwnikiem budowy amerykańskiej tarczy rakietowej w Europie, która, jego zdaniem, nakręci kolejny wyścig zbrojeń.

Sprawował również funkcję przewodniczącego Rady Europejskiej w pierwszej połowie 2007 roku. Od 21 listopada 2007 również wicekanclerz w rządzie Angeli Merkel.

Ukończył prawo i politologię na uniwersytecie w Giessen