Brytyjski polityk, szef Partii Pracy, premier. Na początku marca 2008 r. gazety ogłosiły, że wygrał bitwę o traktat lizboński. Brytyjska Izba Gmin zdecydowała bowiem, że nie będzie on poddany pod referendum. Tymczasem jego poprzednik Tony Blair, obiecywał Brytyjczykom, że konstytucja zostanie poddana pod głosowanie. Brown utrzymuje, że traktat lizboński to nie konstytucja.
Data urodzenia: 1951-02-20 Miejsce urodzenia: [GB] Glasgow
W wieku 16 lat rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie w Edynburgu. Został wybrany przez studentów i pracowników naukowych na Lorda Rektora. Po ukończeniu studiów wykładał na tej uczelni oraz w College of Technology w Glasgow. Redagował socjalistyczny "The Red Paper on Scotland" oraz pracował w szkockiej telewizji.
W 1979 roku wystartował w wyborach do Izby Gmin, ale przegrał z kandydatem konserwatystów. Po kolejnych wyborach - w 1983 roku - dostał się do parlamentu.
W 1985 roku został sekretarzem skarbu w gabinecie cieni Partii Pracy, a następnie także sekretarzem handlu i przemysłu. Również w 1992 roku został mianowany sekretarzem skarbu w gabinecie cieni.
W 1994 roku po śmierci przywódcy Partii Pracy Johna Smitha miał zostać jego następcą. W wyniku kompromisu zawartego z Tony'm Blairem nie sprzeciwił się jego kandydaturze na stanowisko szefa laybourzystów, a zamian za przejęcie kontroli nad polityka ekonomiczną.
W 1997 roku Partia pracy wygrała wybory, a Brown został został sekretarzem skarbu w rządzie Tony'ego Blaira. W czasie swojego urzędowania przyznał niezależność Bankowi Centralnemu, udało mu się także zmniejszyć bezrobocie, a zwiększyć wzrost gospodarczy, jednak przy niewielkim zwiększeniu fiskalizmu państwa.
W maju 2007 roku Brown zgłosił swoją kandydaturę na następcę Tony'ego Blaira, który zapowiedział ustąpienie 27 czerwca ze stanowiska premiera.
24 czerwca 2007 roku został szefem Partii Pracy, zastępując na tym stanowisku Blaira. 27 czerwca 2007 r. został szefem rządu Wielkiej Brytanii. Nominację odebrał w Pałacu Buckingham w Londynie od królowej Elżbiety II.
Mandat Browna charakteryzuje się chęcią wprowadzenia zmian w tradycyjnym systemie władzy. Premier zaproponował ograniczenie królewskich prerogatyw, przeniesienie obowiązku ratyfikacji umów międzynarodowych na parlament. W kwestiach polityki zagranicznej odcina się do swojego poprzednika. Jest przeciwnikiem wojny w Iraku, ale utrzymał misję zaangażowanie brytyjskie. Skrytykował sytuację Tybetu nie pojawiając się na ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Pekinie. Brown podtrzymuje dobre stosunki z USA.
Gordon Brown od 2000 r. jest żonaty z Sarah Macaulay. Mają dwóch synów.