W latach 1981-1989 pełnił funkcję przewodniczącego Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Uniwersytecie Wrocławskim. Następnie został dyrektorem Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu. W roku 1991 objął stanowisko wicewojewody wrocławskiego. W latach 1994-1997 był prezesem Sekcji Koszykówki Śląska Wrocław (był także współwłaścicielem klubu).

Na początku lat 90. został przewodniczącym, a następnie sekretarze generalnym Kongresu Liberalno-Demokratycznego we Wrocławiu. Od roku 1994 do 2001 był członkiem Unii Wolności, gdzie przez krótki okres pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego tej partii. W PO jest sekretarzem generalnym i najbliższym współpracownikiem Donalda Tuska. Uważa się natomiast, że pozostaje w konflikcie z Janem Rokitą. Od kwietnia 2006 przewodniczy też dolnośląskiej Platformie Obywatelskiej. 16 listopada 2007 r. został wicepremierem i ministrem spraw wewnętrznych i administracji w gabinecie Donalda Tuska.

Podał się do dymisji 7 października w związku z tzw. aferą hazardową wraz z Andrzejem Czumą i Adamem Szejnfeldem. Premier, który podkreślił, że nie ma dowodów na udział Schetyny w aferze, zaproponował mu, by poprowadził klub Platformy Obywatelskiej w miejsce Zbigniewa Chlebowskiego, który przestał pełnić tę funkcję po tym, jak prasa opublikowała stenogramy sugerujące, że może być on zamieszany w lobbowanie za ustawą korzystną dla firm hazardowych.

W lipcu 2010 roku, po wyborze Bronisława Komorowskiego na stanowisko prezydenta Rzeczpospolitej Schetyna zastąpił Komorowskiego na stanowisku marszałka Sejmu.

Absolwent Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego.