Hanna Krall zaczynała jako dziennikarka. Po skończeniu studiów pracowała najpierw jako reporterka w "Życiu Warszawy" (1955-1966), a następnie do początku stanu wojennego (1982 r.) w "Polityce". W okresie stanu wojennego związała się z Zespołem Filmowym "Tor", w którym do roku 1987 była zastępcą kierownika literackiego (współpracowała m.in. z Krzysztofem Kieślowskim). Później podjęła współpracę z "Gazetą Wyborczą". W 1992 r. była na rocznym stypendium DAAD (Berliner Künstlerprogramm) w Berlinie.
Jej debiut książkowy to zbiór reportaży "Na wschód od Arbatu" (1972), który powstał z obserwacji rosyjskiej rzeczywistości lat 60.; w latach 1966-1969 Krall była korespondentem "Polityki" w Moskwie. Jednak najwiekszy rozgłos przyniosła jej wydana w 1977 r. i tłumaczona potem na wiele języków książka "Zdążyć Przed Panem Bogiem", autorski zapis rozmów z Markiem Edelmanem, lekarzem i ostatnim żyjącym dowódcą powstania w getcie warszawskim. Otwiera ona w pisarstwie Krall (z pochodzenia Żydówki) rozdział tematyki żydowskiej, przewijającej się w kolejnych jej utworach: "Sublokatorce", powieści z wątkami autobiograficznymi, "Oknach", "Hipnozie" czy "Tańcu na cudzym weselu". Głównym motywem większości książek Krall są zresztą powikłane historie polsko-żydowsko-niemieckie związane przede wszystkim z II wojną światową i latami powojennymi - m.in. wydarzeniami z marca 1968 r., splątanie losów ludzkich czy poszukiwanie tożsamości.
W swych utworach Hanna Krall chętnie stosuje zapożyczone z dziennikarstwa techniki reportażowe.
Twórczość Krall jest znana nie tylko w Polsce. Jej książki tłumaczone są na wiele języków. Bardzo popularna i ceniona jest w Niemczech: "Dowody na istnienie" były jako jedna z nielicznych książek polskich autorów entuzjastycznie omówione w telewizyjnym Kwartecie Literackim, a "Hipnoza" (1990), "Zdążyć przed Panem Bogiem" (1992) i "Tam już nie ma żadnej rzeki" (1999) znalazły się na pierwszym miejscu prestiżowej Bestenliste (listy najlepszych książek miesiąca). Przekłady książek Krall ukazały się m. in. w Stanach Zjednoczonych, Finlandii, Francji, Izraelu, Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Szwecji, na Węgrzech i we Włoszech.

Jej książka "Król Kier znów na wylocie" roku została w 2007 nominowana do Literackiej Nagrody Środkowoeuropejskiej Angelus, a w 2008 uznana w plebiscycie księgarzy, czytelników i bibliotekarzy za Książkę Roku 2007.

Wybrana bibliografia:

* Na wschód od Arbatu (1972),
* Zdążyć przed Panem Bogiem (1977),
* Sześć odcieni bieli (1978),
* Sublokatorka (1985)
* Hipnoza (1989)
* Okna, trudności ze wstawaniem (1990)
* Taniec na cudzym weselu (1993),
* Co się stało z naszą bajką (1994),
* Dowody na istnienie (1996)
* Tam już nie ma żadnej rzeki (1998),
* To ty jesteś Daniel (2001),
* Wyjątkowo długa linia (2004).

* Nagroda im. K. Pruszyńskiego Polskiego PEN Clubu (1990),
* nagroda miesięcznika "Odra" (1990),
* Nagroda im. Jeanette Schocken, przyznanej przez niemieckie miasto Bremerhaven (1993),
* Nagroda kulturalnej "Solidarności" (1995),
* Nagroda Wielka Fundacji Kultury (1999),
* Nagroda im. Poli Nireńskiej i Jana Karskiego (1999)
* Nagroda Porozumienia Europejskiego (Lipsk 2000),
* Nominacja do Nagrody Nike 2005 dla książki "Wyjątkowo długa linia".