W latach 60. czynnie działał w narodowej demokracji. Należał do Polskiego Związku Katolicko-Społecznego. Brał także udział w tworzeniu męskiego ruchu religijnego "Totus Tuus". W latach 1980-1981 należał do NSZZ "Solidarność". W 1989 r. ubiegał się o mandat poselski spoza listy KO "Solidarność", zdobywszy kilka procent głosów. W latach 1990-1992 był dyrektorem departamentu prawnego w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej. Od 1990 r. pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. W 1991 r. został posłem na sejm z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. W Sejmie I kadencji, przewodniczył Komisji Polityki Gospodarczej, Budżetu i Finansów. Od lipca 1992 roku do października 1993 roku był wicepremierem w rządzie Hanny Suchockiej, odpowiedzialnym m.in. za negocjowanie gazowego "kontraktu stulecia" z Rosją (gazociąg Jamal). Za czasów prezydentury Lecha Wałęsy, w 1994 r. został szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego. W Sejmie III kadencji przewodniczył Komisji Finansów Publicznych. Po 2001 r. odsunął się od czynnej polityki. W latach 1994-2006 prowadził kancelarię prawniczą w Ząbkach.
W 1993 rok został zwycięzcą plebiscytu "Srebrne Usta" za stwierdzenie : "Nie jest ważne czy w Polsce będzie kapitalizm, wolność słowa, czy w Polsce będzie dobrobyt. Najważniejsze, żeby Polska była katolicka".
W kwietniu 2007 został wiceprzewodniczącym rady politycznej Ligi Polskich Rodzin.