Od 1992 r. do 1997 szef sztabu Strategicznych Wojsk Rakietowych, a następnie minister obrony Federacji Rosyjskiej. Awansowany przez prezydenta Jelcyna do stopnia marszałka obrony Federacji Rosyjskiej 21 listopada 1997 r., zapisał się tym samym w historii Rosji jako pierwszy wojskowy odznaczony wysokim awansem po rozpadzie ZSRR. Jeden z architektów wojny w Czeczenii. Zdymisjonowany w 2001 rok po tragedii rosyjskiego okrętu podwodnego Kursk, za którą wziął odpowiedzialność.
W czasie swojej kadencji próbował zreformować armię i położył podwaliny pod cywilną kontrolę na siłami zbrojnymi.
Zmarł na raka w 2006 roku w Centralnym Szpitalu MInisterstwa Obrony FR.