W 1970 roku wstąpiła do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1970-83 była nauczycielką w I Liceum Ogólnokształcącym w Lublinie. Od 1983 roku zaangażowała się w działalność Związku Nauczycielstwa Polskiego (pełniła funkcję prezesa zarządu Oddziału Miejskiego ZNP w Lublinie do 1991 roku). W 1987 r. wybrana delegatką na X Zjazd PZPR. Dwa lata później została posłem na Sejm dzięki poparciu wyborców województwa lubelskiego. Funkcję pełniła od 1989 roku, początkowo jako posłanka PZPR, następnie od 1990 r. do 1999 r. w Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, potem Sojuszu Lewicy Demokratycznej do 2004 r., w końcu Socjaldemokracji Polskiej Marka Borowskiego. Była współzałożycielką tej ostatniej. Pracowała w sejmowych komisjach: edukacji, kultury, obrony narodowej, której była wiceprzewodniczącą, oraz zdrowia. W 1996 była współautorką ustawy liberalizującej prawo do aborcji. Należała do Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego, która opracowała Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, przyjętą następnie w ogólnonarodowym referendum w 1997 roku. Przez trzy kadencje była członkiem Parlamentu Polska-Litwa, przewodniczącą grupy międzyparlamentarnej Macedonia, Serbia, Czarnogóra, przewodniczącą Forum Równych Szans i Praw Kobiet.

W 2006 roku w pierwszej turze wyborów na prezydenta Lublina uzyskała pierwsze miejsce, jednak osiągnięty wynik (25,31 proc.) nie pozwolił jej na objęcie tego stanowiska. W drugiej turze uzyskała 37,59 proc. głosów, przegrywając tym samym z kandydatem PO Adamem Wasilewskim. Równocześnie startowała do Sejmiku Województwa Lubelskiego, uzyskując mandat radnej.

W wyborach parlamentarnych w 2007 powróciła do Sejmu. Kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci.

Ukończyła Wydział Filologii Rosyjskiej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. Podyplomowo studiowała literaturę rosyjską w Instytucie im. Puszkina w Moskwie.