LUDZIE WPROST

ANKIETA

Jacques Chirac

Cofnij | Drukuj|

Był prezydentem, premierem Francji i merem Paryża. W listopadzie 2007 r. postawiono mu wstępne zarzuty dotyczące jego działalności podczas rządów w Paryżu. Chodziło o nielegalne zatrudnianie ok. 40 członków partii Chiraca (RPR), którzy nie sprawując żadnych funkcji w urzędzie miasta, przez długie lata pobierali z jego kasy wynagrodzenia.

Data urodzenia: 1932-02-29
Miejsce urodzenia: Zobacz na mapie

[FR] Paris

Kategoria: Polityka i administracja

Biografia

Służył w kawalerii oraz w wojskach pancernych w czasie wojny algierskiej. Doszedł do stopnia porucznika.

W 1962 roku został członkiem sztabu premiera Georgesa Pompidou. W 1967 roku wystartował w wyborach i zdobył mandat deputowanego. Został sekretarzem stanu w ministerstwie spraw społecznych ds. pracy. Po roku został sekretarzem stanu w ministerstwie ekonomii i finansów. Funkcję tę pełnił także w rządzie Maurice'a Couve'a de Murville'a i Jacquesa Chaban-Delmasa.

W 1972 roku objął funkcję ministra rolnictwa w gabinecie Pierre'a Messmera, a w 1974 roku ministra spraw wewnętrznych.

Po śmierci prezydenta Pompidou Chirac stanął na czele grupy gaullistów popierających kandydaturę Valerego Giscarda d'Estainga na prezydenta. D'Estaing wygrał wybory prezydenckie, a misję stworzenia nowego rządu powierzył Chirackowi. Chirac stał się jednocześnie liderem Union des démocrates pour la République. W 1976 roku po konflikcie z prezydentem, Chirac podał się do dymisji i założył nową partię - Rassemblement pour la République.

W 1977 roku Chirac został merem Paryża.

W 1981 roku Chirac po raz pierwszy wystartował w wyborach prezydenckich, ale zajął w nich dopiero trzecie miejsce.

W wyborach parlamentarnych w 1986 roku zwyciężyła partia RPR i prezydent Francois Mitterrand powierzył misję tworzenia rządu Chirackowi. Chirak musiał opuścić urząd w 1988 roku, kiedy socjaliści ponownie wygrali wybory.

W kolejnych wyborach prezydenckich w 1988 roku Chirac znalazł się na drugim miejscu za Mitterrandem. W 1995 roku Chirac ponownie wystartował w wyborach prezydenckich: w pierwszej turze był drugi, ale w drugiej zwyciężył.

Podczas pierwszej kadencji Chirac podjął decyzję o wznowieniu prób z bronią jądrową w Polinezji Francuskiej. Zdecydował także o udziale Francji w interwencji państw NATO w byłej Jugosławii. Silnie popierał integrację europejską, współpracując z kanclerzem Niemiec Gerhardem Schroederem.

W kolejnych wyborach prezydenckich w 2002 roku Chirac zmierzył się w drugiej turze z liderem skrajnie prawicowego Frontu Narodowego Jeanem-Marie Le Penem, którego pokonał stosunkiem głosów 82:18.

16 maja 2007 r. przekazał władzę Nicolasowi Sarkozy'emu, wybranemu na prezydenta 6 maja 2007 r.