Jadwiga Staniszkis. wnuczka przedwojennego posła i córka działacza antykomunistycznego podziemia, wyniosła z domu tradycje patriotyczne. Więziona przez siedem miesięcy za udział protestach studenckich w marcu 1968 r., została następnie usunięta z uniwersytetu, gdzie uprzednio pracowała jako asystentka. Mimo to kontynuowała karierę naukową. W 1971 roku, będąc nauczycielką w szkole pielęgniarskiej, obroniła doktorat (w 1973 roku uznany za najlepszą pracę doktorską roku), a w 1978 r. zrobiła habilitację.
W sierpniu 1980 roku Staniszkis została zaproszona przez Międzyzakładowy Komitet Strajkowy w Gdańsku do negocjacji, które doprowadziły do powstania Solidarności. Po ogłoszeniu stanu wojennego wykładała we Wszechnicy Solidarności i publikowała w prasie podziemnej. Wykładała też w wielu uniwersytetach - UCLA, Harvard, Michigan, a także w Chinach, Japonii i na Tajwanie. Była też stypendystką w Wilson Center w Washingtonie.
W 1981 r. została przywrócona do pracy w Instytucie Socjologii UW. Tytuł naukowy profesora uzyskała w 1991 r. Obecnie Jadwiga Staniszkis wykłada na Uniwersytecie Warszawskim i w Wyższej Szkole Biznesu w Nowym Sączu. Pracuje też w Instytucie Studiów Politycznych PAN. Specjalizuje się w socjologii organizacji, socjologii ekonomicznej, teorii realnego socjalizmu i postkomunizmu oraz w zagadnieniach globalizacji. Jest zapraszana do wygłaszania referatów, na wielu międzynarodowych konferencjach. Jej książki, tłumaczone na wiele języków, są wydawane w wielu krajach.

absolwentka studiów socjologicznych na Uniwersytecie Warszawskim (1965)

Samoograniczająca się rewolucja (1985),
Ontologia socjalizmu (1988),
Postkomunizm (2002),
Władza globalizacji (2003).

2004 - nagroda naukowa Fundacji Na Rzecz Nauki Polskiej (zwana polskim Noblem w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych) za badania nad procesem transformacji Polski i świata.