W lipcu 2007 prokuratorua w Białymstoku wniosła przeciw Janowi Widackiemu akt oskarżenia, zarzucając mu że jako adwokat Mirosława D. ps. "Malizna", powołując się na wpływy w gangu pruszkowskim oraz w strukturach władzy, nakłaniał świadków do składania fałszywych zeznań i wynosił z więzienia grypsy aresztowanego Krzysztofa F. m.in. w sprawie zabójstwa jednego z przywódców mafii pruszkowskiej Andrzeja Kolikowskiego ps. "Pershing". Drugi zarzut dotyczy zastraszania Marka Dochnala tak, by ten w swoich zeznaniach ukrywał informacje obciążające Jana Kulczyka, którego przedstawicielem był Widacki. Zdaniem Jana Widackiego zarzut prokuratury jest oparty na pomówieniu zabójcy odbywającego karę 25 lat pozbawienia wolności, który został zainspirowany przez obrońcę drugiej strony. Proces karny prowadzony będzie przed Sądem Rejonowym dla Pragi-Południe w Warszawie. W lutym 2008 zeskanowane kopie aktów oskarżenia opublikowała Gazeta Polska.

W 1980 zapisał się do "Solidarności", należał też do PZPR, z której wystąpił po wprowadzeniu stanu wojennego. Na początku lat 90. pełnił funkcję wiceministra spraw wewnętrznych powołanym za czasu rządu Tadeusza Mazowieckiego. Nadzorował weryfikację SB oraz przygotował nowe ustawy policyjne. Był współautorem "raportu Rokity". W latach 1992-1996 zajmował stanowisko ambasadora na Litwie. W 1996 został odznaczony litewskim Orderem Wielkiego Księcia Gedymina II klasy z Gwiazdą. W 2007 założył stowarzyszenie Ruch na rzecz Demokracji. Jest felietonistą lewicowego tygodnika "Przegląd". W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski liczbą 24 963 głosy, startując w okręgu krakowskim z pierwszego miejsca na liście Lewicy i Demokratów z rekomendacji Partii Demokratycznej. Został członkiem Komisji do spraw nacisków. Jego kadydatura wywołała ogromne kontrowersje w klubie PiS.

W 1969 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował także filozofię. W 1972 został doktorem nauk prawnych. Habilitował się w 1977, w tym samym roku objął stanowisko kierownika Katedry Kryminalistyki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, gdzie również był prodziekanem. W latach 1983-1990 wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, pracował również jako visiting professor w USA. W 1984 uzyskał tytuł profesora. Do końca lat laty 80. udzielał się jako kryminolog i biegły sądowy

Wybrane publikacje:

* Kryminalistyka
* Kniaź Jarema
* Litwo, Ojczyzno nie moja
* Stulecie krakowskich detektywów