Drnovszek lubił przypominać, że jest najdłużej piastującym swe stanowisko premierem w Europie, poza szefem rządu islandzkiego Davidem Oddssonem.
Tuż po studiach Drnovszek pracował jako urzędnik państwowy i specjalista do spraw polityki monetarnej i kredytowej, przez rok był doradcą ekonomicznym ambasady Jugosławii w Kairze. Nie stronił od polityki. Był aktywnym członkiem Słoweńskiej Partii Komunistycznej. W 1986 został deputowanym do parlamentu Słowenii i przewodniczącym Słoweńskiego Komitetu Związków Zawodowych ds. stosunków międzynarodowych.
Do świata wielkiej polityki wkroczył w 1989 r., gdy wybrano go na przedstawiciela Słowenii w kolegialnym Prezydium Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii. Przez rok sprawował funkcję przewodniczącego Prezydium, czyli de facto prezydenta dawnej Jugosławii - tuż przed Chorwatem Stipe Mesiciem, który jako ostatni zajmował ten urząd przed rozpadem federacji w 1991 r.
Gdy pod koniec czerwca 1991 roku Słowenia, która ogłosiła niepodległość, została zaatakowana przez jugosłowiańską armię federalną, Drnovšek był głównym negocjatorem w rozmowach z Jugosławiańską Armią Ludową i doprowadził do wycofania jej sił z terytorium Słowenii.
W 1992 został przewodniczącym partii Liberalnej Demokracji Słowenii (LDS), następczyni Słoweńskiego Towarzystwa Młodych Socjalistów. Od tego czasu partia ta zyskiwała na popularności: w 1992 r. zdobyła 14 proc. głosów, a w wyborach w 2000 r. 36 proc. 14 maja 1992 r. Drnovszek został premierem Słowenii. Urzędował aż do 11 grudnia 2002 r. (z krótką przerwą: 3 maja 2000 r. - 17 listopada 2000 r. premierem był Andrej Bajuk), kiedy to wygrał wybory prezydenckie i został drugim prezydentem niepodległej Słowenii. Funkcję pełnił do grudnia 2007 roku. Za jego kadencji Słowenia została członkiem Unii Europejskiej i NATO (2004). W kolejnych wyborach prezydenckich w 2007 nie ubiegał się już o reelekcję z powodu choroby nowotworowej. W lipcu 1999 r. Drnovszek przeszedł operację usunięcia guza nerki, a wiosną przyznał, że cierpi na rzadką odmianę raka płuc, który jednak - jak zapewniali wówczas lekarze - nie rozwija się. Po zakończeniu prezydenckiej kadencji w 2007 r. Drnovšek wycofał się z życia publicznego, stał się ścisłym wegetarianinem i próbował wielu alternatywnych metod leczenia raka.
Zmarł 23 lutego 2008 r. w swojej posiadłości w Zaplanie.
Mimo 12 lat doświadczenia politycznego, Drnovszek nigdy nie nawiązał bliskiego kontaktu ze społeczeństwem i zawsze zachowywał dystans. Pozbawiony charyzmy, wypadał słabo w wystąpieniach publicznych.
Jako jeden z pierwszych polityków świata opowiedział się za niepodległością Kosowa. Jednocześnie opowiadał się za gwarancjami bezpieczeństwa dla kosowskich Serbów, proponując objęcie kosowskich klasztorów Serbskiej Cerkwi Prawosławnej statusem eksterytorialnym.

Obronił doktorat z nauk politycznych

Ukończył Wydział Ekonomii w Ljubljanie. Znał kilka języków: angielski, francuski, hiszpański, niemiecki i serbsko-chorwacki.