Jean Paul Belmondo - urodzony na zachodnich przedmieściach Paryża francuski aktor filmowy i teatralny. Ikona kina francuskiego. Przez krytykę określany był jako "francuski James Dean". Największą sławę i rozgłos przyniosła mu rola w filmie Jean-Luc Godard'a "Do utratu tchu" w 1960 roku. Aktor miał wówczas 27 lat.

Kiedy skończył 30 lat wydał autobiografię "30 lat, 25 filmów" mimo że aktorem był dopiero od sześciu lat. Mimo międzynarodowej sławy filmowej jego pasją pozostał teatr.

Przez dekady cała Francja żyła doniesieniami prasy o jego kolejnych romansach. Swojego jedynego Cezara (francuską nagrodę filmową) otrzymał w 1989 roku. Od tego czasu rzadko grywa w kinie. Najważniejszym wyjątkiem była rola Henri Fortina/Jean Valjeana/Roger Fortina w ekranizacji "Nędzników" z 1995 roku. W 2001 roku przeszedł silny wylew krwi do
mózgu.

17 maja 2011 roku został uhonorowany Złotą Palmą na całokształt twórczości na Festiwalu w Cannes.