Ten wybitny i jeden z najbardziej znanych na świecie ekonomistów wyróżniał się już na studiach. W 1976 r. obronił licencjat z najwyższą oceną, w dwa lata później został magistrem Uniwersytetu Harvarda, a w 1980 r., mając zaledwie 26 lat, uzyskał tytuł doktora tego uniwersytetu. W trzy lata później był już profesorem zwyczajnym i przez 20 lat wykładowcą Harvarda. W 2002 Jeffrey Sachs został Dyrektorem Instytutu Ziemi uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku, gdzie wykłada ustawodawstwo dotyczące ochrony zdrowia i rozwoju. Jest także specjalnym doradcą sekretarza generalnego ONZ Kofi Annana do spraw Milenijnych Celów Rozwoju (Millennium Development Goals). Wcześniej był doradcą Międzynarodowego Funduszu Walutowego, Banku Światowego, OECD, WHO i Programu Rozwoju Narodów Zjednoczonych oraz wielu rządów. Właśnie doradzanie rządom państw znajdujących się w kryzysie ekonomicznym przyniosło mu rozgłos jako zwolennikowi terapii szokowej. Sachs doradzał rządom w Ameryce Łacińskiej, Europie Wschodniej, krajach byłego ZSRR, Azji i Afryce. W 1989 r. był też ekonomicznym doradcą "Solidarności", przygotował wstępny projekt programu transformacji polskiej gospodarki, dopracowany później w szczegółach przez ówczesnego wicepremiera i ministra finansów prof. Leszka Balcerowicza (zwany od jego nazwiska Planem Balcerowicza), a następnie doradzał przy jego realizacji rządowi Tadeusza Mazowieckiego. Został za to w 1999 r. odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski przez pezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.
Jest autorerm wielu publikacji. Sachs współpracuje także z międzynarodowymi organizacjami na rzecz zwalczania biedy, redukcji zadłużenia i walki z chorobami - zwłaszcza HIV/AIDS w krajach rozwijających się. Jest autorem wielu artykułów i książek o tematyce ekonomicznej. Przedmiotem jego badań są zagadnienia ekonomiczne w ujęciu globalnym, m.in.: związek między poziomem zdrowia, a rozwojem poszczególnych krajów, globalizacja, transformacje gospodarcze, koordynacja międzynarodowej polityki makroekonomicznej, wschodzące rynki, polityka makroekonomiczna w krajach wysoko rozwiniętych i rozwijających.

Ukończył ekonomię lata na Uniwersytecie Harvarda (1978), obronił doktorat (1980), a w 1983 r. został profesorem zwyczajnym Harvarda.