W 1972 r. został pracownikiem naukowym Akademii Ekonomicznej w Krakowie. W latach 1986-1989 pełnił funkcję sekretarza komitetu krakowskiego PZPR, odpowiadającego za sprawy nauki i oświaty. Był dyrektorem generalnym w Urzędzie Rady Ministrów (lata 1994-1996). Kierował zespołem doradców strategicznych wicepremiera i ministra finansów Grzegorza Kołodki w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza. W 1996 r. powołany do Zespołu Doradców Ekonomicznych prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Koordynował program społeczno-gospodarczy rządu "Strategia dla Polski". W 1997 r. został podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Był pełnomocnikiem rządu Włodzimierza Cimoszewicza ds. reformy systemu zabezpieczenia społecznego. W październiku 2001 r., jako minister pracy i polityki społecznej, wszedł w skład gabinetu Leszka Millera. Po zmianach strukturalnych w administracji rządowej od stycznia 2003 r. był ministrem gospodarki, pracy i polityki społecznej, od czerwca 2003 r. także wicepremierem. Firmował swoim nazwiskiem plan rządu naprawy finansów publicznych (plan Hausnera), który w większości nie doczekał się realizacji. Zachował stanowiska wicepremiera i ministra gospodarki i pracy w rządzie Marka Belki (od maja 2004 r.). Krótko pełnił w nim obowiązki ministra zdrowia.

W związku z zaangażowaniem się w tworzenie wspólnie z Unią Wolności nowej partii politycznej, Hausner na początku lutego 2005 r. opuścił szeregi SLD. Na początku marca złożył na ręce premiera pismo, w którym prosił o przyjęcie jego rezygnacji z funkcji wicepremiera i ministra gospodarki. 28 lutego 2005 roku wraz z przewodniczącym Unii Wolności Władysławem Frasyniukiem i Tadeuszem Mazowieckim zapowiedział utworzenie nowej formacji politycznej - Partii Demokratycznej. W związku z zaangażowaniem w działalność na rzecz tej organizacji odszedł z rządu 31 marca 2005 r. Został jednym z założycieli Partii Demokratycznej na jej pierwszym kongresie w dniach 7-8 maja 2005 r. i otwierał jej listę w wyborach do Sejmu w 2005 r. Nie zdobył jednak mandatu.

W 2004 r. został nagrodzony Nagrodą Kisiela tygodnika "Wprost".

Jest autorem ponad 200 publikacji.

Ukończył Akademię Ekonomiczną w Krakowie. W 1994 r. otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. Specjalizuje się w ekonomii politycznej oraz gospodarce i administracji publicznej.