Należał do NSZZ ,Solidarność" (kierował podziemną działalnością związku w okresie stanu wojennego), Kongresu Liberalno-Demokratycznego (koordynował działania komisji problemowych) i Unii Wolności (był Sekretarzem Krajowym ds. Oświaty i Nauki). Był ekspertem Komitetu Prognoz PAN pn. "Polska w XXI w." (1990-92), a także członkiem kilku Komitetów PAN, a w tym przewodniczącym Komitetu „Polska w Zjednoczonej Europie”, a obecnie jest członkiem Komitetu Etyki w Nauce przy Prezydium PAN. Jest kawalerem francuskiej Legii Honorowej. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

W latach 1997-1999 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego KRASP, a w okresie 1999 - 2002 przewodniczącego. Był też członkiem: Rady Konsultacyjnej Ministra Łączności (od 1992-93 r.), Rady Naukowej Instytutu Technologii Próżniowej (1991-1995), prezydium Sekcji Polskiej SPIE (1990 r.), prezydium Polskiego Komitetu Optoelektroniki (1990 r.), Zespołu Ministra Edukacji Narodowej ds. zasad finansowania działalności naukowej szkół wyższych (reprezentujący uczelnie techniczne-1993r.).

W latach 2002-05 był honorowym przewodniczącym Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, a obecnie, będąc członkiem Prezydium, przewodniczy Komisji ds. Organizacyjnych i Legislacyjnych KRASP. Od 2011 jest Przewodniczącym Rady Powierniczej Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.

W 2008 działał w Zespole Ekspertów ds. Reformy Nauki pod przewodnictwem minister Barbary Kudryckiej. Przewodniczył Interdyscyplinarnemu Zespołowi ds. Mobilności i Karier Naukowych w MNiSW (2006-2008), a od 2010 r. jest członkiem Forum Ekspertów MNiSW. Inicjator prac i członek Zespołu FRP-KRASP ds. opracowania kodeksu pt. „Dobre praktyki w szkołach wyższych”. Przewodniczący Zespołu Prezydenta RP ds. przygotowania projektu ustawy o szkolnictwie wyższym, Pełnomocnik Prezydenta w pracach parlamentarnych (2003-05). Organizator, kierownik i wykładowca dziesięciu Szkół Zarządzania Strategicznego Fundacji Rektorów Polskich, organizowanych w ramach partnerstwa strategicznego z Konferencją Rektorów Akademickich Szkół Polskich w Programie Stałych Przedsięwzięć FRP w systemie doskonalenia kadr kierowniczych uczelni akademickich (od 2005).

Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. St. Staszica (d. Gottwalda) w Warszawie w 1964 r. Studiował elektronikę na Politechnice Warszawskiej, zakończoną uzyskaniem dyplomu magistra inżyniera. W latach 1970-73 odbył studia doktoranckie w Instytucie Fizyki PW. W 1979 r. obronił z wyróżnieniem doktorat; habilitował się w 1989 r. Profesor zwyczajny na Wydziale Elektroniki PW. W latach 1996 – 2002 Rektor Politechniki Warszawskiej.

Prof. J. Woźnicki jako profesor nauk technicznych specjalizuje się w technikach przetwarzania obrazu. Jest też ekspertem prowadzącym badania nad polityką edukacyjną i naukową. Ma na swoim koncie liczne publikacje, książki i artykuły oraz prace przedstawiane na konferencjach naukowych, poświęcone szkolnictwu wyższemu.

Dyplom mgr inż. elektronika na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej w 1970 r.

Profesor nauk technicznych od 1996 r.

nagroda Wydziału IV PAN (1989 r.), dwie nagrody Ministra (1980 r., 1990 r.)