Biografia muzyczna
Pierwsze kroki na scenie Joe Cocker zaczał stawiać już w wieku 15 lat, grając na perkusji i harmonijce ustnej w zespole The Cavaliers. Jako siedemnastolatek pod pseudonimem Vance Arnold zaczął z tym samym zespołem, który w międzyczasie zmienił nazwę na The Avengers, śpiewać wieczorami w tanim pubie. W ciągu dnia pracował natomiast jako pomocnik instalatora gazu. W 1963 r. ten nikomu nieznany zespół został zaproszony przez grupę The Rolling Stones do występu przed jej koncertem. Kilka lat później Cockerowi udało się wydać pierwszą płytę "With a Little Help from My Friends", dzięki znanemu producentowi Denny'emu Cordellowi, który zauważył go występującego już wówczas z własnym zespołem The Grease Band. Tytułowa piosenka, przeróbka przeboju The Beatles, uważana za najlepszą interpretację tego utworu (żartobliwie mówi się nawet, że jest to jedyna piosenka The Beatles, którą ktoś wykonał lepiej niż oni sami) umożliwiła Cockerowi podbój Ameryki podczas pierwszego festiwalu Woodstock w 1969 roku. Na Woodstock Cocker trafił natomiast po przełomym w karierze piosenkarza występie w kultowym amerykańskim programie telewizyjnym "Ed Sullivan Show", po którym posypały się propozycje koncertów w całych Stanach Zjednoczonych. Nagrana potem płyta zatytułowana "Joe Cocker" sprzedała się w rekordowym nakładzie 3 milionów egzemplarzy już w pierwszym tygodniu sprzedaży. W latach 70. artysta wylansował wiele hitów, jednak dobra passa skończyła się, kiedy zaczął on nadużywać alkoholu i narkotyków. Powrócił na scenę po 8 latach i znów szybko trafił na listy przebojów. Przez dwie kolejne dekady wydał całą masę udanych albumów i koncertował po całym świecie, w tym kilkakrotnie w Polsce. Jego występy uświetniały wiele ważnych wydarzeń - śpiewał na uroczystym koncercie z okazji urodzin Nelsona Mandeli, brał udział w "Konzert für Berlin" - koncercie poświęconym uczczeniu zburzenia muru berlińskiego, wystąpił też na Woodstock z okazji 25-lecia tego festiwalu.

Cocker filantrop
Będąc u szczytu sławy Joe Cocker nie zapomniał o latach biedy. Razem z żoną Pam założył fundację Cocker Kids' Foundation, której celem jest rozwijanie odpowiedzialności i samodzielności wśród młodzieży. Młodzi ludzie dostają pieniądze na stypendia lub realizację marzeń, a w zamian zobowiązują się pomagać potrzebującym. W miejscowości, w której dochód na głowę jest najniższy w całych Stanach, fundacja organizuje zajęcia sportowe, warsztaty muzyczne, rozwija biblioteki, kupuje szkołom komputery.
Pam i Joe Cockerowie są właścicielami 160-akrowej posiadłości w stanie Kolorado. Ogromny dom, przypominający dworek w brytyjskim stylu, nazwali "Mad Dog Ranch" na cześć albumu "Mad Dogs & Englishman" z 1970 roku.

Muzyczne dokonania Cockera zostały też docenione w W. Brytanii - podczas obchodów urodzin królowej Elżbiety II za zasługi i wkład w rozwój muzyki otrzymał Order Imperium Brytyjskiego.

* With A Little Help From My Friends (1969)
* Joe Cocker! (1969)
* Mad Dogs & Englishmen (1970)
* Joe Cocker (1972)
* I Can Stand A Little Rain (1974)
* Jamaica Say You Will (1975)
* Stingray (1976)
* Greatest Hits (1977)
* Luxury You Can Afford (1978)
* Sheffield Steel (1982)
* Civilized Man (1984)
* Cocker (1986)
* Unchain My Heart (1987)
* One Night Of Sin (1989)
* Joe Cocker Live (1990)
* Night Calls (1992)
* The Best Of Joe Cocker (1993)
* Have A Little Faith (1994)
* The Long Voyage Home (1995)
* Organic (1996)
* Across From Midnight (1997)
* Greatest Hits (1998)
* No Ordinary World (1999)
* Respect Yourself (2002)
* Heart & Soul (2004)
* Hymn For My Soul (2007)