Po wywalczeniu na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio w 1964 roku złotego medalu olimpijskiego w wadze ciężkiej Joe Frazier przeszedł na zawodowstwo. Po wygraniu 19 walk (17 przez nokaut) w 1968 roku w walce z Busterem Mathisem zdobył tytuł zawodowego mistrza świata wagi ciężkiej w wersji Komisji Sportowej Stanu Nowy Jork. Obronił go następnie cztery razy. W 1970 pokonał Jimmy'ego Ellisa w walce o mistrzowskie pasy WBA i WBC stając się najlepszym bokserem świata w najbardziej prestiżowej kategorii wagowej.

8 marca 1971 roku po "walce stulecia" obronił mistrzowskie pasy wygrywając z niepokonanym dotychczas Muhammadem Alim. Dwa lata później Frazier przegrał jednak walkę w obronie mistrzowskich pasów z George'm Formanem. Potem przegrał jeszcze trzy walki: jedną z Formanem i dwie z Muhammadem Alim. Do legendy przeszła ostatnia z tych walk - w 15 rundzie pojedynku z Alim Frazier nie był w stanie wyjść na ring z powodu opuchlizny oczu. Z kolei Ali, po ogłoszeniu wyniku pojedynku... zasłabł.

W zawodowej karierze Frazier stoczył 37 walk - 32 wygrał, 4 przegrał, a 1 zremisował. W 1990 roku został wpisany do International Boxing Hall of Fame (IBHOF). Trzykrotnie był wyróżniany przez magazyn The Ring tytułem pięściarza roku (1967, 1970, 1971).

Frazier zmarł 7 listopada 2011 roku w wieku 67 lat. Bokser cierpiał na raka wątroby.