Pisarz południowoafrykański; laureat Literackiej Nagrody Nobla w 2003 r. Autor prozy psychologicznej silnie inspirowanej egzystencjalizmem i prozą poetycką; porównywany z Josephem Conradem i Gabrielem Garcíą Márquezem.
Prozatorskim debiutem pisarza były opowiadania "Dusklands" z 1974 r, ale szerzej znany stał się po wydanej sześć lat później powieści "Czekając na barbarzyców". Kolejna powieść, "Życie i czasy Michaela K." z 1983 roku, została nagrodzona brytyjską nagrodą Booker Prize. Po raz drugi zdobył to wyróżnienie - jako pierwszy autor w historii - w 1999 roku za powieść "Hańba". Powracającym wątkiem twórczości Coetzeego jest problem kulturowej i jednostkowej odmienności człowieka, a także poczucie zagrożenia, izolacji i postawa samoobrony, jakie ta odmienność rodzi. W tle tych postaw i zachowań jest apartheid, który - jak zaznacza Akademia Szwedzka - zdaniem pisarza mógłby pojawić się wszędzie. Ostatnie, wydane w 2003 roku dzieło Coetzeego, to "Elizabeth Costello: Eight Lessons", łączące beletrystykę z formą eseju.
Pisarz odwiedził Polskę dwukrotnie. Po raz pierwszy w październiku 2000 roku na zaproszenie profesora Zbigniewa Białasa z Uniwersytetu Śląskiego (był honorowym gościem sympozjum poświęconego literaturze postkolonialnej), a po raz drugi w czerwcu 2006 r. Spotkał się z czytelnikami 7 i 8 czerwca w Warszawie, a 9 czerwca w Krakowie.