Karierę zawodową zaczynał pracując jako inżynier na budowach. W 1993 roku Jechanurow został ministrem gospodarki i szefem Funduszu Majątku Narodowego, zajmującego się prywatyzacją. Od roku 1998 członek parlamentu. W latach 2000 i 2001, kiedy na czele rządu stał Wiktor Juszczenko, Jechanurow był jego zastępcą, odpowiedzialnym za sprawy gospodarcze. W roku 2002 został przewodniczącym Komisji ds. Polityki Przemysłowej i Przedsiębiorczości Rady Najwyższej Ukrainy.

Brał udział w Pomarańczowej Rewolucji, choć nie był jej pierwszoplanową postacią. Po zwycięstwie Wiktora Juszczenki został gubernatorem Okręgu Dniepropawłowskiego. 8 września 2005 roku, po odwołaniu rządu Julii Tymoszenko, Juszczenko mianował Jechanurowa p.o. premiera Ukrainy. Jego kandydaturę Rada Najwyższa Ukrainy przyjęła dopiero za drugim razem.
10 stycznia parlament przegłosował odwołanie rządu Jechanurowa. Powodem była umowa gazowa z Rosją.

W 2006 i 2007 ponownie uzyskiwał mandat poselski. W grudniu 2007 objął urząd ministra obrony w nowo powołanym rządzie.

Absolwent Narodowego Uniwersytetu Ekonomicznego w Kijowie.

Absolwent Instytutu Budownictwa w Kijowie