Keizō Obuchi zasiadał w parlamencie japońskim przez 12 kadencji. Po raz pierwszy został posłem w 1963 r. - jako najmłodszy parlamentarzysta w historii Japonii. W 1979 r. został dyrektorem Okinawa Development Agency. W 1987 r. został szefem gabinetu premiera. Zyskał sławę w 1989 r., kiedy po śmierci cesarza Hirohito, wraz z wstąpieniem na tron jego syna Akihito, ogłosił początek nowej ery "Heisei". W roku 1991 objął stanowisko sekretarza generalnego Partii Liberalno-Demokratycznej (LDP), a następnie jej wiceprzewodniczącego. Od 1996 r. był szefem japońskiej dyplomacji. Brał wówczas udział w negocjacjach z Rosją nt. japońskich praw do Wysp Kurylskich oraz w rozmowach nt. zjednoczenia Korei. W 1998 r. został premierem Japonii z ramienia LDP. Urząd ten sprawował do 5 kwietnia 2000 r.

Ukończył Uniwersytet Wasedy w Tokio