Lekarz internista, przewodniczący Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy. W wyborach 2007 r. kandydował do senatu z list UPR. Jest zwolennikiem wolnego rynku, ograniczenia fiskalizmu, biurokracji i udziału państwa w gospodarce, ochrony i poparcia tradycyjnych wartości moralnych, rodziny i suwerenności Polski oraz wprowadzenia jednomandatowych okręgów wyborczych.
Przez wiele lat pracował w szpitalu w Stargardzie Szczecińskim. Zdobył tam specjalność lekarza chorób wewnętrznych, a później lekarza medycyny rodzinnej.
W 1991 roku był współzałożycielem Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy. W tym samym roku kandydował w wyborach parlamentarnych z list Kongresu Liberalno-Demokratycznego. W 1997 roku po raz kolejny próbował dostać się do Sejmu, tym razem z listy Unii Prawicy Rzeczypospolitej. Z ugrupowaniem tym współpracował wówczas Zbigniew Religa.
W wyborach w 2001 roku był bliski kandydowania z listy Prawa i Sprawiedliwości. W 2005 roku czwarty raz wystartował w wyborach parlamentarnych, również bez efektu, tym razem jako kandydat Platformy Janusza Korwina-Mikke.
W 2007 roku, stanął na czele ogólnopolskiego strajku lekarzy, domagających się podwyżki wynagrodzeń.