Zadebiutował tuż po studiach w 1972 r. na deskach Teatru Śląskiego w Katowicach rolą Kubusia w "Hyde Parku" Adama Kreczmara w reżyserii Zbigniewa Bogdańskiego. Rok później przeniósł się do warszawskiego Teatru Narodowego, kierowanego przez Adama Hanuszkiewicza, w którym występował do 1982 r. Kolejne dwa stołeczne teatry, z którymi był związany jako aktor, to Teatr Współczesnego (1982-1987) i Ateneum (1988-2000). W 2000 r. wrócił do Teatru Narodowego; wystąpił w „Ryszardzie II” Andrzeja Seweryna i w „2 maja” Agnieszki Glińskiej).

Wykreował też wiele ważnych ról w spektaklach Teatru Telewizji.

Kolberger ma na swoim koncie wiele ról filmowych. Jedną z pierwszych była kreacja Krzysztofa w "Mazepie" Gustawa Holoubka z 1975 r. Kolejne to m.in. role w "Kontrakcie" Krzysztofa Zanussiego (1980), "Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny" Janusza Majewskiego (1982), "Jeśli się odnajdziemy" Romana Załuskiego (1982), "Na straży swej stać będę" Kazimierza Kutza (1983), "Przyspieszeniu" Zbigniewa Rebzdy (1984), "Dziewczętach z Nowolipek" Barbary Sass (1985), w „Kornblumenblau” (1988), „Kronikach domowych” (1997), „Panu Tadeuszu” Andrzeja Wajdy (1999). Aktor grał też w głośnym serialu Jerzego Sztwiertni „Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy” (1979,1981) oraz w „Kuchni Polskiej” Jacka Bromskiego (1991).

Również w ostatnich latach mimo choroby, aktor nie rezygnował z filmu. Zagrał m.in. w „Katyniu” Andrzeja Wajdy (2007), „Senności” (2007) Magdaleny Piekorz wg scenariusza Wojciecha Kuczoka, „Mniejsze zło” (2009) Janusza Morgensterna wg scenariusza Janusza Andermana, „Moja krew” Marcina Wrony i „Popiełuszko. Wolność jest w nas” Rafała Wieczyńskiego.
Zajmował się też reżyserią teatralną. Wystawił m.in. Krakowiaków i górali" Wojciecha Bogusławskiego (1991) w Operze Wrocławskiej, a następnie w Teatrze Wielkim w Warszawie i "Nędzę uszczęśliwioną" Macieja Kamieńskiego (1997) w Poznaniu.
Kolberger był także wybitnym interpretatorem poezji - m.in. Czesława Miłosza, Cypriana Kamila Norwida, Juliusza Słowackiego, Adama Mickiewicza i Karola Wojtyły. Odczytał też testament Jana Pawła II w czasie żałoby po śmierci papieża, co uznał za jedno ze swoich najważniejszych zadań aktorskich.

Aktor dowiedział się o chorobie 19 lat temu, kiedy po śmierci siostry, lekarze zachęcili go, by się zbadał. Okazało się, że miał raka nerki, który potem dał przerzuty na wątrobę. Krzysztof Kolberger przeszedł kilka operacji. Nigdy się jednak nie poddał. - Ktoś powiedział, że dopóki oddychamy, to żyjemy. A dopóki żyjemy, powinniśmy się cieszyć życiem - mówił w jednym wywiadów. Praca pozwalała mu zapomnieć o chorobie. Dlatego do końca był czynny zawodowo. Jak powiedział w jednym z wywiadów, swoją postawą chciał dać przykład innym i pokazać, że z rakiem można żyć i wygrać.

Pozostawił po sobie córkę Julię Kolberger z małżeństwa z aktorką Anną Romantowską.

Ukończył Wydział Aktorski PWST w Warszawie.