W latach 1979-81 pracował w Zakładzie Remontowym Energetyki w Lublinie. Uczestniczył w lipcowych strajkach w 1980 r. i zakładał NSZZ "Solidarność". W 1981 r. pracował w lubelskim zarządzie regionu "Solidarności".Za działalność opozycyjną w stanie wojennym został aresztowany i skazany na 2,5 roku więzienia. Przetrzymywano go w więzieniach w Lublinie, Łodzi, Łęczycy i Hrubieszowie. W czasie przerwy w odbywaniu kary otrzymał paszport z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy polskiej bez prawa powrotu do kraju i w 1983 r. wyjechał z rodziną do Australii.
Po powrocie do Polski w 1992 r. zajął się tworzeniem systemu pomocy społecznej w województwie lubelskim. Pracował m.in. na stanowiskach dyrektora Wojewódzkiego Zespołu Pomocy Społecznej, dyrektora Wydziału Spraw Społecznych Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego oraz dyrektora Domu Pomocy Społecznej dla Osób Niepełnosprawnych Fizycznie w Lublinie.
Od 2004 pełnił funkcję zastępcy prezydenta Lublina. We wrześniu został wybrany na posła; otrzymał ponad 11 tys. głosów. W październiku 2005 roku został ministrem pracy i polityki społecznej. W maju 2006 roku zastąpiła go na tym stanowisku Anna Kalata.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski. Za działalność społeczną został przez Metropolitę Lubelskiego Arcybiskupa Józefa Życińskiego nagrodzony medalem "Lumen Mundi".

Ukończył socjologię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim