Po studiach pracował w Ministerstwie Współpracy Gospodarczej z Zagranicą (1986 - 1994). W 1994 r. uzyskał licencję maklera papierów wartościowych. Był doradcą ministra w Ministerstwie Przekształceń Własnościowych (1994-1996), gdzie zajmował się problematyką rozwoju polskiego rynku kapitałowego i radcą ministra w Ministerstwie Skarbu Państwa (1996-1997) - był odpowiedzialny za monitoring i przygotowywanie rozwiązań sprzyjających rozwojowi instytucji typu funduszowego na rynku polskim, w tym koncepcję funduszy emerytalnych). W latach 1997 - 1998 pracował jako wicedyrektor Biura Pełnomocnika Rządu ds. Reformy Zabezpieczenia Społecznego w MPiPS, przy tworzeniu szczegółowej koncepcji funkcjonowania nowego systemu emerytalnego. Później pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu w Powszechnym Towarzystwie Emerytalnym PKO/Handlowy (1998 - 1999). Od 2000 r. prowadził samodzielną działalność doradczą w zakresie kapitałowych systemów emerytalnych oraz wykładał w Wyższej Szkole Ubezpieczeń i Bankowości przedmiot "Fundusze Emerytalne, Inwestycyjne, Ubezpieczeniowe". Od 11 czerwca 2004 r. był ministrem polityki społecznej w rządzie Marka Belki.

Kandydował do Senatu RP w Wyborach Parlamentarnych 2005 – bezskutecznie.
21 września 2006 powołany przez Radę UE w skład Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.

W 1981 r. rozpoczął studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Handlowej (wówczas SGPiS). Uzyskał tytuł magistra ekonomii w 1986 roku.