Profesor prawa, szef Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy. Od jego nazwiska ukuto termin "falandyzacja prawa", oznaczający usprawiedliwianie przy użyciu kruczków prawnych postępowania władzy, które w istocie jest bezprawne lub znajduje się na granicy prawa.
Data urodzenia: 1942-10-27 Miejsce urodzenia: [PL] Warszawa
Data śmierci: 2003-02-13 Miejsce śmierci: [PL] Warszawa
Karierę polityczną rozpoczał wstępując do Stronnictwa Demokratycznego, z którego wystąpił w 1982 r. po wprowadzeniu stanu wojennego. Działał w Komitecie Helsińskim i uczestniczył w obradach "okrągłego stołu" po stronie opozycji.
W latach 1990-1991 był dyrektorem Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości przy Ministrze Sprawiedliwości, sekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy, a następnie jej szefem. W lutym 1995 złożył dymisję, twierdząc, że niemożliwa jest jego dalsza współpraca z szefem gabinetu prezydenta, Mieczysławem Wachowskim. W 1999 roku został współwłaścicielem kancelarii prawniczej "R.Smoktunowicz & L.Falandysz".
Od jego nazwiska ukuto termin "falandyzacja" prawa, powstały przy okazji udowadniania przez prof. Falandysza zgodności z prawem odwołania z KRRiT dwóch powołanych przez prezydenta członków rady - Marka Markiewicza i Macieja Iłowieckiego.
Autor około dwustu publikacji naukowych, głównie z dziedziny prawa karnego. Był członkiem Towarzystwa Naukowego Prawa Karnego, Polskiego Towarzystwa Wiktymologicznego, Polskiego Towarzystwa Kryminologicznego, a także licznych zagranicznych towarzystw naukowych w zakresie prawa karnego.