W 1977 roku rozpoczął współpracę z Biurem Interwencji Komitetu Obrony Robotników. Rok później wstąpił do Wolnych Związków Zawodowych. W 1980 roku doradzał Międzyzakładowemu Komitetowi Strajkowemu w Stoczni Gdańskiej, był też delegatem na pierwszy zjazd krajowy NSZZ "Solidarność". W grudniu 1981 roku został internowany. Od powrotu w październiku 1982 roku odgrywał w "Solidarności" coraz większą rolę, aż w 1990 roku został I zastępca przewodniczącego Związku. W grudniu 1988 r. wstąpił do Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. W obradach Okrągłego Stołu był członkiem zespołu do spraw pluralizmu związkowego.
Porozumienie Centrum:
W wyborach w czerwcu 1989 roku został wybrany senatorem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, a dwa lata później posłem założonego przez siebie Porozumienia Centrum. W 1991 roku przez kilka miesięcy był szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego w Kancelarii Prezydenta. W latach 1992-1995 kierował Najwyższą Izbą Kontroli. W 1995 roku kandydował na prezydenta, ale zrezygnował jeszcze przed wyborami.
Prawo i Sprawiedliwość:
W 2000 roku premier Jerzy Buzek powierzył Lechowi Kaczyńskiemu tekę ministra sprawiedliwości. Na fali popularności jaką wtedy zdobył, w 2001 roku założył własne ugrupowanie Prawo i Sprawiedliwość. We wrześniu 2001 roku PiS zdobył 44 miejsca w Sejmie.
Prezydent Warszawy:
W 2002 roku został prezydentem Warszawy wybranym w pierwszych bezpośrednich wyborach; w drugiej rundzie pokonał kandydata SLD-UP Marka Balickiego.
W 2005 roku w wyborach prezydenckich zdobył w pierwszej turze 33,1 proc. głosów, a w drugiej pokonał Donalda Tuska stosunkiem głosów 54 proc. do 46 proc. 23 grudnia 2005 roku został zaprzysiężony na prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Zginął 10 kwietnia 2010 r. pod Smoleńskiem w katastrofie samolotu lecącego na obchody 70 rocznicy mordu w Katyniu. Został pochowany w krypcie Pod Wieżą Srebrnych Dzwonów na Wawelu w pobliżu sarkofagu marszałka Piłsudskiego.