Profesor - wykładał m.in. w Berkeley w Kalifornii, Uniwersytecie Chicagowskim i All Souls College na Uniwersytecie Oxforda. W przeszłości marksista, odegrał czołową rolę w krytyce tej filozofii i ideologii panującej w bloku komunistycznym. W 1966 r. został za to usunięty z PZPR. W 1968 roku, kiedy został pozbawiony katedry na Uniwersytecie Warszawskim po wypadkach marcowych, wyemigrował na Zachód, osiadł w Wielkiej Brytanii. Jego słynny esej "Tezy o nadziei i beznadziejności", opublikowany w paryskiej "Kulturze" w 1971 r., stworzył intelektualny fundament dla strategii opozycji antykomunistycznej, inspirując powstanie KOR-u i Uniwersytetu Latającego. Przypisuje mu się m.in pomysł stworzenia w PRL wolnych związków zawodowych.
W 1996 roku Leszek Kołakowski nagrał dla TVP cykl wykładów dotyczących zagadnień z filozofii kultury. Jest również autorem wykładów "O co nas pytają wielcy filozofowie", które pojawiły się w telewizji w 2004 roku.

Jest autorem około 30 książek, jak "Świadomość religijna i więź kościelna", "Kultura i fetysze", "Obecność mitu", "Jeżeli Boga nie ma", i monumentalnej pracy "Główne nurty marksizmu".

* Jurzykowski Prize (1969)
* Friedenpreis des Deutschen Buchhandels (1977)
* Prix Européen d’Essai (1981)
* Praemium Erasmianum (1982)
* MacArthur Fellowship(1983)
* Jefferson Award (1986)
* nagroda Polskiego Pen Club-u (1988)
* Ernst Bloch Preis (1991)
* Nagroda Polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego (1991)
* Prix Tocqueville (1993)
* Premio Nonino (1997)
* Order Orła Białego (1997)
* nagroda biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych im. Johna Klugego (2003; 1 milion dolarów; nagroda, która ma ambicję stać się nagrodą Nobla nauk humanistycznych; Kołakowski był pierwszym laureatem tej nagrody)
* Medal świętego Jerzego (2006)
* Nagroda Jerozolimska (2007)
* liczne doktoraty honoris causa (m.in. Uniwersytet Szczeciński, Uniwersytet Gdański, Uniwersytet Łódzki, Uniwersytet Wrocławski)