Ludwik Dorn pochodzi z rodziny zasymilowanych żydów z Tarnopola o lewicowych i agnostycznych poglądach. Początki jego niepodległościowej działalności datują się od czasów szkoły średniej, kiedy to w warszawskim liceum im. Tadeusza Rejtana w drużynie harcerskiej o niepodległościowych tradycjach, tzw. "Czarnej Jedynce” poznał instruktorów Antoniego Macierewicza i Piotra Naimskiego.

Działalność opozycyjna
W trakcie studiów na Uniwersytecie Warszawskim, po wydarzeniach czerwcowych 1976 r. związał się z KOR-em i zaangażował w pomoc dla prześladowanych robotników z Radomia i Ursusa. Współpracował z redakcją podziemnego radykalnego miesięcznika "Głos" (redaktorem naczelnym był Antoni Macierewicz). W czasach studenckich (w 1978 ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim) fascynował go też ruch hippisowski. Kiedy zaczęły się strajki na Wybrzeżu w sierpniu 1980 Dorn przebywał w areszcie, z którego został zwolniony dzięki porozumieniom sierpniowym. We wrześniu 1980 r. wstąpił do NSZZ "Solidarność". Jako socjolog był współzałożycielem i pracownikiem Ośrodka Badań Społecznych NSZZ "Solidarność" Regionu Mazowsze. W stanie wojennym przez półtora roku się ukrywał ścigany listem gończym. Jesienią 1983 z pomocą Jana Olszewskiego ujawnił się i podpisał zobowiązanie, że nie będzie łamał prawa PRL. W latach 80. utrzymywał się z tłumaczeń angielskich powieści szpiegowskich ukrywając się pod pseudonimem Dorota Lutecka. Od tamtego czasu datuje się jego zainteresowanie literaturą.

Wielka polityka
W 1989 r. wspólnie z Antonim Macierewiczem zakładał Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, ale już po miesiącu zrezygnował zrażony do środowiska Henryka Goryszewskiego. Wkrótce potem, w 1990 r. zaczęła się jego współpraca z Jarosławem Kaczyńskim i członkostwo w Porozumieniu Centrum, którego był wiceprezesem od 1992 r. do jego rozwiązania. Wcześniej w lutym 1991 roku został szefem Zespołu Analiz w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy, skąd odszedł razem z Jarosławem i Lechem Kaczyńskimi. Do Sejmu po raz pierwszy wszedł w 1997 jako członek tej partii z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Wystąpił jednak z klubu AWS w proteście przeciwko nominacji Hanny Suchockiej na ministra sprawiedliwości w rządzie Jerzego Buzka ( zarzucał jej tolerowanie inwigilacji środowiska PC, gdy była premierem). Jako współzałożyciel, obok braci Kaczyńskich, Prawa i Sprawiedliwości, został w 2001 wiceprezesem tej partii. W tym samym roku z jej list wszedł do Sejmu, a od grudnia 2002 r. kierował Klubem Parlamentarnym PiS. Był uważany za jednego z najlepszych i najbardziej kompetentnych posłów.

Wicepremier i marszałek Sejmu
Po wygranej PiS w wyborach 2005 roku został ministrem spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza i wiceprezesa. W lutym 2007 r. złożył dymisję z tych urzędów na ręce ówczesnego premiera Jarosława Kaczyńskiego. Oficjalnym jej powodem była rozbieżność zdań z premierem w "ważnej sprawie związanej z funkcjonowaniem resortu". W kwietniu 2007 r. objął urząd marszałka Sejmu.

Na marginesie
Po przegranych przez PiS wyborach nasilił się jego konflikt z Jarosławem Kaczyńskim, po tym jak Dorn otwarcie zaczął domagać się reform wewnętrznych partii. 5 listopada tego samego roku złożył rezygnację z funkcji wiceprezesa PiS, sprzeciwiając się polityce Jarosława Kaczyńskiego w partii. 15 listopada 2007 został zawieszony w prawach członka partii i wszczęto przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarnego, a w październiku 2008 został usunięty z partii i klubu parlamentarnego PiS.

Ludwik Dorn prywatnie
Prywatnie Ludwik Dorn jest żonaty po raz trzeci z Izabelą Śmieszek-Dorn, dla której ochrzcił się już jako dorosły człowiek. Ma cztery córki.
Poza polityką zajmuje się tłumaczeniem i powieści szpiegowskich. Pisze także bajki. Jedna z nich „O śpiochu tłuściochu i o psie Sabie” została wyróżniona na ogólnopolskim konkursie "Wielcy poeci piszcie dla dzieci". Bohaterką bajki była jego suka Saba, opisana przez prasę po jej „wizycie” w Sejmie i wyprowadzeniu na spacer przez funkcjonariuszy BOR, a także oskarżeniem o pogryzienie mebli w rezydencji ministra spraw wewnętrznych i administracji.

Ukończył socjologię na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Dorn jest autorem książki dla dzieci "O śpiochu tłuściochu i psie Sabie", która została wyróżniona w ogólnopolskim konkursie "Wielcy poeci piszcie dla dzieci".

III RP
W 1989 roku Dorn wraz z Macierewiczem założył Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe. Opuścił je jednak już po czterech tygodniach.
W lutym 1991 roku został szefem Zespołu Analiz w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. Wstąpił do Porozumienia Centrum braci Kaczyńskich i od 1992 roku do rozwiązania partii był jej wiceprezesem.

W 1997 roku po raz pierwszy został posłem, wówczas z listy AWS.

W 2001 roku współzakładał Prawo i Sprawiedliwość (został wiceprezesem tej partii). W tym samym roku startując już z list nowej partii po raz drugi zdobył mandat poselski (otrzymał 17482 głosów). Od 2002 roku do końca kadencji pełnił funkcję przewodniczącego klubu parlamentarnego PiS.

Po zwycięstwie PiS-u w października 2005 roku został ministrem spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. 7 lutego 2007 roku z niejasnych powodów podał się do dymisji, a ówczesny premier Jarosław Kaczyński ją przyjął. Dorn zachował funkcję wicepremiera.

26 kwietnia 2007 roku po odejściu z PiS-u posłów skupionych wokół Marka Jurka, Dorn zastąpił go na tym stanowisku, obejmując na kilka miesięcy, do końca V kadencji Sejmu, funkcję marszałka.

Po wyborach w listopadzie 2007 roku wraz z Kazimierzem Ujazdowskim i Pawłem Zalewskim, zrezygnował z funkcji wiceprezesa PiS. Wcześniej przekazał Jarosławowi Kaczyńskiemu "memoriał" z postulatami w partii. W grudniu wszyscy trzej wiceprezesi zostali zawieszeni w prawach członka PiS. Dorn w przeciwieństwie do dwóch pozostałych partyjnych kolegów nie zdecydował się jednak wystąpić z partii. Nie został jednak ponownie wiceprezesem PiS, choć Jarosław Kaczyński przed Radą Polityczną PiS (styczeń 2008) mówił, że jest to tylko kwestia decyzji Dorna. Mówił później, że postawił prezesowi Kaczyńskiemu dwa warunki, które okazały się dla niego nie do przyjęcia. Oznajmił też, że nie będzie uczestniczył w postępowaniu dyscyplinarnym wobec swojej osoby.