Urodzony w 1973 r. Kamiński to absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego (1996). Od 1999 r. był adiunktem w tym Instytucie. Od 2000 r. pracuje w IPN, początkowo jako naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej we Wrocławiu, następnie kierownik Referatu Badań Naukowych, Dokumentacji i Zbiorów Bibliotecznych.

Od 2006 r. był zastępcą dyrektora Biura Edukacji Publicznej centrali IPN. Jego dyrektorem został w kwietniu 2009 r. z nominacji Janusza Kurtyki, który odwołał wtedy Jana Żaryna.

Kamiński jest autorem lub współautorem ponad trzystu publikacji naukowych oraz popularnonaukowych. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół problematyki oporu społecznego wobec reżimu komunistycznego w latach 1944-1989. Jest autorem m.in. monografii "Strajki robotnicze w Polsce w latach 1945-1948" (1999), "Polacy wobec nowej rzeczywistości 1944-1948. Formy pozainstytucjonalnego, żywiołowego oporu społecznego" (2000 - była to jego praca doktorska) i "Drogi do wolności Zagłębia Miedziowego" (2006).

Z inicjatywy Kamińskiego i pod jego redakcją opublikowano fundamentalny wybór dokumentów z archiwów wschodnioeuropejskich pokazujący reakcję krajów bloku sowieckiego na kryzys 1980-1981 w Polsce ("Przed i po 13 grudnia: państwa bloku wschodniego wobec kryzysu w PRL 1980-1982", t. 1-2). Wspólnie z dr. Grzegorzem Waligórą wydał zbiory dokumentów dotyczących działań organów bezpieczeństwa PRL wobec organizacji i środowisk opozycyjnych w latach 70. i 80. ("Solidarność Walcząca w dokumentach" (2007), "Kryptonim Wasale: Służba Bezpieczeństwa wobec Studenckich Komitetów Solidarności 1977-1980" (2007), "Kryptonim Pegaz: Służba Bezpieczeństwa wobec Towarzystwa Kursów Naukowych 1978-1980" (2008)).

Jest członkiem redakcji półrocznika "Pamięć i Sprawiedliwość" oraz redakcji "Encyklopedii Solidarności". Członek kolegium "Biuletynu IPN", komitetu redakcyjnego słownika biograficznego "Konspiracja i opór społeczny w Polsce 1944-1956", rady redakcyjnej kwartalnika "Soudobe Dejiny" (Czechy), rady naukowej pisma "Caiatele CNSAS" (Rumunia). Członek Rady Naukowej Instytutu Badania Reżimów Totalitarnych (Czechy).

Inicjator międzynarodowej współpracy naukowej dotyczącej najnowszych dziejów Europy Środkowo-Wschodniej. Jest pomysłodawcą seminariów i konferencji naukowych poświęconych problematyce kryzysów społeczno-politycznych w krajach bloku sowieckiego oraz redaktorem naukowym tomów prezentujących dorobek tych konferencji. Współredaktor pionierskiej zbiorowej monografii komunistycznego aparatu represji w krajach bloku sowieckiego, która ukazała się w języku angielskim ("A Handbook of the Communist Security Apparatus in East-Central Europe 1944-1989") i niemieckim ("Handbuch der kommunistischen Geheimdienste in Osteuropa 1944-1991").

Pomysłodawca i kierownik Letniej Szkoły Historii Najnowszej.

Był w grupie historyków IPN odznaczonych w 2009 r. przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który przyznał mu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.