W latach 1988-1998 pracował na oddziale laryngologii w szpitalu wojewódzkim w Elblągu; pracował też w tamtejszym pogotowiu ratunkowym i ośrodku zdrowia. W 1996 założył i prowadził Wojewódzką Poradnię Audiologiczną w Elblągu. Współpracował z Instytutem Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie. Był konsultantem regionalnym i wojewódzkim w dziedzinie audiologii i foniatrii dla województwa warmińsko-mazurskiego w latach 1999-2001. Był założycielem i wieloletnim wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Dzieci z Wadą Słuchu w Elblągu. Od 1999 r. pracował w Warmińsko-Mazurskiej Regionalnej Kasie Chorych - jako zastępca dyrektora oddziału w Elblągu. Od października 2001 roku był wiceprezesem, a następnie od września 2002 roku, do momentu zniesienia urzędu, prezesem Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych. Od 22 kwietnia tego roku był podsekretarzem stanu w ministerstwie zdrowia.
W lipcu 2003 został powołany przez premiera na stanowisko prezesa NFZ.

Miał poważne problemy z kręgosłupem (przeszedł dwie operacje; w czasie choroby i rehabilitacji w zarządzaniu Funduszem zastępowali go wiceprezesi Mirosław Manicki i Maciej Mazur). W październiku 2003 popełnił samobójstwo – zastrzelił się z broni myśliwskiej niedaleko swego domu pod Olsztynem.

Tokarczyk miał żonę i osierocił dwoje dzieci.

Jest absolwentem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Gdańsku, ukończył też studia podyplomowe w zakresie ubezpieczeń zdrowotnych na Wydziale Finansów i Bankowości Wyższej Szkoły Bankowej w Toruniu.