Rodzice nie dbali zbytnio o jej religijne wychowanie. Sfera religijna długo dla niej nie istniała. Po swym nawróceniu zaczęła myśleć o wstąpieniu do klasztoru. Przymierzała się do wstąpienia do zakonu benedyktynek, później była u małych sióstr Karola de Foucauld. Pracowała jako katechetka z niewidomymi dziećmi w Laskach i w duszpasterstwie niewidomych u ks. Stanisława Hoinki na Piwnej. Organizowała też pomoc dla kobiet z więzienia przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Jednak - jak sama mówi: "Ewangelia przede wszystkim przekładała mi się na pomoc człowiekowi potrzebującemu". Połączenie tych dwóch idei znalazła w założonej we Francji w latach 70. wspólnocie "Chleb Życia". W 1990 roku wstępuje do takiej wspólnoty w Bulowicach k. Kęt. Śluby wieczyste składa jednak we Francji w 1998 roku.
Obecnie prowadzi domy dla bezdomnych, chorych, samotnych matek oraz noclegownie dla kobiet i mężczyzn.

Absolwentka biologii na Uniwersytecie Warszawskim

Medal św. Jerzego, Medal 400-lecia Warszawy, wyróżnieniem "Człowiek człowiekowi", Nagroda Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy, tytuł Kobiety Roku 1996, przyznawany przez czytelników miesięcznika "Twój styl",