Pierwsze próby literackie Manueli Gretkowskiej pojawiły się jeszcze w czasie jej studiów w Krakowie na łamach wychodzącego pod koniec lat 80. drugoobiegowego pisma brulion, promującego kulturę alternatywną. Prawdziwym debiutem pisarki była wydana w 1991 r. powieść My zdies' emigranty, napisana w czasie jej paryskich studiów, podczas których zmuszona zarabiać na studia i utrzymanie, na własnej skórze doświadczyła losu emigranta. Z tematyką paryską związane są trzy kolejne książki pisarki: Tarot paryski (1993), Kabaret metafizyczny (1994) oraz Podręcznik do ludzi. Tom pierwszy i ostatni: czaszka (1996), opisujące życie paryskiej cyganerii i nie pozbawione wątków autobiograficznych.

Kabaretem metafizycznym zyskała sobie opinię skandalistki, konsekwentnie podtrzymywaną kolejnymi książkami.

Po powrocie do kraju na początku lat 90. była zastępcą redaktor naczelnej Elle, a następnie dyrektorem literackim tego pisma. Pisała też felietony do Elle, Cosmopolitan, Wprost, Polityki, Machiny, Cogito. W 1996 roku napisała swój pierwszy scenariusz - do filmu Andrzeja Żuławskiego Szamanka. W Szwecji (dokąd przeprowadziła się w 1997 r.) powstała kolejna jej książka - zbiór opowiadań Namiętnik, (1998).

Jej następna powieść Polka (2001), dziennik ciąży pisarki, zostaje nominowana do nagrody Nike. Część krytyków ocenia ją jako najlepsze dzieło literackie pisarki. Dwa lata później wychodzi pisana wspólnie z życiowym partnerem Piotrem Pietuchą książka Sceny z życia pozamałżeńskiego (2003).

W 2006 r. głośno było o jej felietonie dla miesięcznika Sukces nieprzychylnym braciom Kaczyńskim, w którym znalazły się nieścisłe, a nawet nieprawdziwe informacje. Kolejny numer, w którym Gretkowska polemizowała z (nieopublikowanym) sprostowaniem Kancelarii Prezydenta, trafił do kiosków, ale już bez tekstu pisarki. Strona, na której miał się znajdować, została decyzją wydawcy Zbigniewa Jakubasa wycięta nożyczkami z każdego z 90 tys. egzemplarzy pisma.

Rok później pisarka zdecydowała się wejść na scenę polityczną pod sztandarami obrony praw polskich kobiet. "Załóżmy partię, zdobądźmy Sejm i dajmy odpór męskiej hegemonii. Po najbliższych wyborach to my - mądre, światłe i przedsiębiorcze - zastąpimy zaściankowych, nierozgarniętych, nieudolnych polityków" - apelowała do rodaczek. Założenie przez nią Partii Kobiet o zdecydowanie feministycznym charakterze zbiegło się z wydaniem kolejnej książki Kobieta i mężczyźni. Krytycy pisarki zarzucali jej nawet, że jej polityczne przebudzenie było częścią kampanii promocyjnej tej powieści. Tuż po wyborach, które dla Partii Kobiet zakończyły się niepowodzeniem, pisarka zrezygnowała z kierowania PK, twierdząc, że w partii nadszedł czas menedżerek i budowania struktur, a ona sama musi odpocząć po wyczerpujacej kampanii wyborczej. Zachowała jedynie stanowisko honorowej przewodniczącej ugrupowania...

Absolwentka antropologii średniowiecza w École des hautes études en sciences sociales w Paryżu

Absolwentka filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim

Książki:

* 1991 My zdies' emigranty (1991)
* 1993 Tarot paryski
* 1994 Kabaret metafizyczny
* 1996 Podręcznik do ludzi
* 1998 Namiętnik
* 1998 Światowidz
* 2000 Silikon
* 2001 Polka
* 2003 Sceny z życia pozamałżeńskiego
* 2004 Europejka
* 2007 Kobieta i mężczyźni
* 2007 Na dnie nieba
* 2008 Obywatelka

Scenariusze:

* 1996 Szamanka
* 1999 Egoiści
* 2000 Miasteczko (serial telewizyjny)