Od końca lat 70. angażował się w działalność opozycyjną. Był współzałożycielem Ruchu Młodej Polski (1979-1989), wchodził również w skład władz krajowych Niezależnego Zrzeszenia Studentów.
W latach 80. pracował w redakcji podziemnej "Polityki Polskiej" i emigracyjnych "Znaków Czasu".
W roku 1989 zaangażował się w tworzenie nowej partii: Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Pełnił w niej funkcje wiceprezesa i przewodniczącego Rady Naczelnej. W 2001 r. współzakładał Przymierze Prawicy i przewodniczył Radzie Polityczne PP. Następnie, po zjednoczeniu PiS i PP został wiceprezesem PiS.
W 2001 r. przewodniczył Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji w 2001 roku, potem był jej członkiem.
Dwukrotnie zasiadał w parlamencie, pierwszy raz w latach 1989-93, ponownie - od 2001 do 2005 roku. Zdobył także mandat we wrześniowych wyborach 2005 r., a 26 października został wybrany marszałkiem Sejmu V kadencji głosami PiS, LPR, PSL i Samoobrony.
W kwietniu 2007 roku podał się do dymisji ze stanowiska marszałka Sejmu po tym, jak posłowie odrzucili antyaborcyjne poprawki do konstytucji. Opuścił klub parlamentarny PiS. 20 kwietnia 2007 r. ogłoszono rozpoczęcie procesu rejestracji nowej partii Prawica Rzeczypospolitej pod jego kierownictwem.
26 kwietnia 2007 roku został odwołany z funkcji marszałka Sejmu. Tego samego dnia ogłosił powołanie koła poselskiego Prawicy Rzeczpospolitej.
Współpracownik kwartalnika "Christianitas". Autor książki "Reakcja jest objawem życia".
W 2008 został zarejestrowany jako kandydat w wyborach uzupełniających do Senatu zarządzonych w okręgu krośnieńskim na dzień 22 czerwca w związku ze śmiercią senatora Andrzeja Mazurkiewicza. Zajął 3. miejsce spośród 12 kandydatów.